หลินชวนตื่นขึ้นมา ฟ้าของกลุ่มเจียเป้ยถล่มไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
"แก๊งสามคน" พากันแหกคอกออกไป ไม่เพียงแต่พาลูกทีมคนสำคัญในกลุ่มไปด้วยจำนวนไม่น้อย ยังพาฐานลูกค้าที่สำคัญที่สุดหายไปด้วย!
ฐานลูกค้าคือรากฐานว่าบริษัทจะไปต่อได้หรือไม่
หากไม่มีลูกค้า บริษัทไม่ช้าก็เร็วก็ต้องเจ๊ง
จุดอ่อนที่หม่าฮว๋อถิงปล่อยอำนาจมานาน ในที่สุดก็เผยให้เห็น
ฐานลูกค้าไม่ได้อยู่ในกำมือของกลุ่ม แต่กลับอยู่ในกำมือของผู้บริหารระดับสูงของกลุ่ม!
พอผู้บริหารระดับสูงหนีไป ก็ง่ายที่จะแย่งลูกค้าไปด้วย
"ประธานฯ จะทำยังไงดีล่ะ? เรามีโปรเจกต์อีกหลายตัวที่กำลังดำเนินอยู่ พอฐานลูกค้าหมด โปรเจกต์หลายตัวไม่ใช่แค่จะเจ๊ง แต่ยังต้องเจอค่าปรับมหาศาลอีกด้วย!"
เสิ่นอี้โหรวช่วงนี้ได้คลุกคลีกับข้อมูลหลักของกลุ่มมาพอสมควร เธอเลยลองประเมินดู
ถ้าโปรเจกต์ต้องหยุดชะงัก กลุ่มต้องจ่ายค่าปรับอย่างน้อย 2 หมื่นล้าน!
แม้กลุ่มเจียเป้ยจะมีมูลค่าตลาดหลักแสนล้าน รายได้ต่อปีก็สามกว่าหมื่นล้าน
แต่เงินสดในมือ ก็แค่หลักพันล้านเท่านั้น
นี่เป็นโรคประจำตัวของแทบทุกกลุ่ม บริษัทไม่ค่อยถือเงินสดไว้เยอะ
ถึงตอนนั้นก็ต้องขายทรัพย์สินบางส่วนออกมาเพื่อแปลงเป็นเงิน แล้วเอามาชดใช้
นี่ถือเป็นการโจมตีที่ร้ายแรงมากสำหรับกลุ่ม
เสิ่นอี้โหรวเลยร้อนใจแทบบ้า
"หรือเธอจะรอให้ฉันลุกออกจากผ้าห่มแต่งตัวก่อนค่อยว่ากัน?"
ตอนนี้หลินชวนยังนอนอยู่บนเตียง
อีกอย่างเขาเป็นคนชอบนอนแก้ผ้า ตอนนี้เลยตัวเปล่าเปลือย ไม่สะดวกจะลุกขึ้นมาคุยกับเสิ่นอี้โหรว
"อะ? เอ่อ...โอ้!"
เสิ่นอี้โหรวเขินไปแป๊บหนึ่ง แล้วก็หันหลังให้ "ประธานฯ แต่งตัวเสร็จหรือยังคะ?"
"..."
หลินชวนพูดไม่ออก "เธอหันตัวแค่ 2 วิ ใครเห็นใครลุกขึ้นแต่งตัวเสร็จใน 2 วิบ้าง?"