“หลินชวนคือยาของเธอ!”
หลานเฉียวหนิงจ้องมองหลานซิงเยว่ด้วยสายตาที่ร้อนแรง
“แม่คะ แม่หมายความว่ายังไงกันแน่?”
หลานซิงเยว่พอจะเดาอะไรได้อยู่บ้าง แต่เธอก็ยังไม่อยากเชื่อว่าแม่ของตัวเองจะยอมให้เธอลองวิธีแบบนั้นเพื่อให้เธอหายดี
“จะหมายความว่ายังไงได้ล่ะ ก็เรื่องแบบว่าชายหญิงไง! ชายกับหญิงมันก็คือหยินกับหยางอยู่แล้ว โดยเฉพาะพวกเธอสองคนที่ยังมีร่างพิเศษทั้งคู่ พอปรับสมดุลหยินหยางกันเข้าไป อาการเธอก็จะทุเลาลง หรือไม่ก็หายขาดเลยด้วยซ้ำ!”
หลานเฉียวหนิงพูดออกมาตรง ๆ ไม่มีการอ้อมค้อม
“แม่คะ!”
หลานซิงเยว่หันหน้าหนี แก้มแดงวูบขึ้นมา
แต่เมื่อเธอลองสังเกตดูดี ๆ เธอก็พบว่า ตั้งแต่ที่ได้อยู่กับหลินชวน ความเย็นในร่างกายของเธอดูจะลดลงไปจริง ๆ เสียด้วย
“หรือว่าความเย็นบางส่วนถูกปรับสมดุลไปกับร่างสุริยะของหลินชวนจริง ๆ?”
“แต่นี่มันวิธีการบ้าอะไรกันเนี่ย ไม่เคยได้ยินว่ารักษาโรคแบบนี้มาก่อน...”
หลานซิงเยว่คิดในใจ แล้วใบหน้าก็ร้อนวูบขึ้นมาอีกจนถึงใบหู
พอเห็นลูกสาวเงียบไป หลานเฉียวหนิงก็พูดต่อ: “นับเวลาไป อีกสามวันพิษความเย็นในตัวเธอจะกำเริบอีกครั้ง เธอต้องการหลินชวนมาช่วยกดพิษรอบนี้!”
ทุกครั้งที่พิษความเย็นกำเริบ ร่างกายของหลานซิงเยว่ก็จะอ่อนแอลงเรื่อย ๆ เธอทนได้อีกไม่กี่ครั้งแล้ว
นี่คือเหตุผลที่หลานเฉียวหนิงถูกกลุ่มหยิงเจี๋ยควบคุม เธอ desperately ต้องการหาทางรักษาลูกสาว จึงได้แต่อาการแบบคนไข้หนักที่กินยารักษาโรคโดยไม่ลืมหูลืมตา
“แม่คะ ขอหนูคิดก่อนนะ...”