"คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?"
หลินชวนสัมผัสได้ถึงเสียงฝีเท้ามากมาย เสียงบางอย่างฟังดูมั่นคง บางอย่างก็ฟังดูเบา ๆ ลอย ๆ
เสียงฝีเท้าที่มั่นคง มี 6 คน!
6 คนนี้ น่าจะเป็นพวกมือฉมังของกลุ่มนี้!
"ไปเตือนพวกเขากันหน่อยเถอะ จะได้ไม่ถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว"
หลินชวนเก็บโทรศัพท์ ลุกขึ้นไปตามหาเจียงอิงอิงและวังเฉา
ไม่กี่นาทีต่อมา หลินชวนก็พบทั้งสองคนในห้องเล็ก ๆ ห้องหนึ่ง
"สวัสดี" หลินชวนทักทายตามสบาย "คนที่มาฆ่าหม่าฮว๋อถิงมาแล้ว"
เจียงอิงอิงที่กำลังหลับตาพักผ่อน หันมามองหลินชวนแวบหนึ่ง แต่ไม่สนใจ
ส่วนวังเฉา ยิ่งไม่แม้แต่จะขยับเปลือกตา
หลินชวนรู้สึกงง ๆ พวกเขาสองคนนี่วางมาดเย็นชาจริง ๆ นะ?
ตอนแรกคิดว่าพวกเขาแค่ไม่อยากยุ่งกับเรา แต่พอเห็นว่าพวกเขาไม่มีทีท่าจะลุกขึ้นมาเลย หลินชวนจึงพูดอีกครั้ง: "นักฆ่าจะมาแล้ว"
เจียงอิงอิงลืมตาขึ้นอีกครั้ง พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย: "รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงแนะนำวังเฉาให้คุณหนูหม่า?"
หลินชวนรู้สึกงง ๆ นี่มันเกี่ยวกับนักฆ่าจะมาแล้วตรงไหน?
"วังเฉา ก้าวเข้ามาครึ่งเท้าในระดับหวงแล้ว! เขามีความสามารถพิเศษ! ใครก็ตามที่ก้าวเข้ามาในรัศมีหนึ่งกิโลเมตรรอบตัวเขา เขาจะสัมผัสได้ทั้งหมด!"
"เพราะงั้น เขาก็คือเรดาร์มนุษย์!"
"เขาไม่ได้ส่งสัญญาณเตือน แปลว่าศัตรูยังไม่มา"
"ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดจาไร้สาระไปแบบนั้นด้วยจุดประสงค์อะไร คิดจะเรียกร้องความสนใจ? แล้วจะได้ผลประโยชน์จากคุณหนูหม่ามากขึ้น?"
"คุณไปเถอะ อย่ามารบกวนพวกเรา"
เจียงอิงอิงออกคำสั่งเชิญออกไปเลย
"..."
หลินชวนรู้สึกหมดคำพูดไปชั่วขณะ
น้ำใจดี ๆ โดนเหยียบย่ำแบบนี้เลยเหรอ?
วังเฉามีความสามารถพิเศษที่สัมผัสได้ถึงรัศมีหนึ่งกิโลเมตรรอบตัว นั่นทำให้หลินชวนประหลาดใจอยู่เหมือนกัน
แต่ถ้าพวกเขารู้ว่า หลินชวนก็สัมผัสได้ถึงสถานการณ์รอบข้างเหมือนกัน แถมยังครอบคลุมรัศมีห้ากิโลเมตร!
พวกเขาจะว่ายังไงล่ะ?
"เชื่อไม่เชื่อก็ตามใจ แต่ด้วยความเร็วของศัตรู อย่างมากอีก 10 นาที ก็จะบุกมาถึงคฤหาสน์กุยหลานแล้ว"