"ศิษย์อาคนนี้เอ๋ย ว่าเจ้าจะเก่งไปไหนนักหนา ไม่ออกไปแต่แรก ๆ ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปหรือไง?"
ชุยอวิ้นเป้าค่อย ๆ เดินเข้าหาเจียงอิงอิง
ส่วนเจียงอิงอิงกำลังรวบรวมพลัง เตรียมที่จะจู่โจมเมื่อชุยอวิ้นเป้าเข้าใกล้ เพื่อหาโอกาสให้วังเฉาหนีไป!
แต่ไม่ทันคาดคิด วังเฉากลับพลันออกแรง พุ่งเข้าโจมตีชุยอวิ้นเป้า!
"อิงอิง รีบหนี!"
เจียงอิงอิงตะลึงไปครู่หนึ่ง พอตั้งสติได้ก็กัดฟันแน่น
ก็ตกลงกันไว้แล้วไง ให้เจ้าหนีก่อน! เจ้าจะทำแบบนี้ทำไมกัน?
แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จะให้วังเฉาเสียสละไปเปล่า ๆ ก็ไม่ได้!
เจียงอิงอิงจึงรีบลุกขึ้น พุ่งออกไปทางประตู
แต่! นางลืมไปอย่างหนึ่ง!
ข้าง ๆ ยังมีศิษย์ฝึกหัดระดับเก้าอีกสองคนยืนอยู่!
ในขณะที่เจียงอิงอิงกำลังจะพุ่งถึงประตู ศิษย์ฝึกหัดระดับเก้าทั้งสองก็วับวาบมาขวางที่ประตู
ราวกับเทพเจ้านเฝ้าประตูสองตน คั่นเส้นทางหนีของเจียงอิงอิงไว้ซ้ายขวา!
"ถอยไป!"
เจียงอิงอิงตวาดลั่น ก่อนจะพุ่งตัวเข้าหาชายทั้งสองด้วยหมัด พริ้วไหวดั่งเสือดาวจู่โจม
ชายทั้งสองชกหมัดออกมาคนละหนึ่งหมัด ปะทะเข้ากับหมัดซ้ายขวาของเจียงอิงอิงพร้อมกัน
ปัง!
วินาทีที่หมัดปะทะกัน เกิดคลื่นพลังบาง ๆ ปรากฏขึ้น
แต่ภาพที่คิดไว้ว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะกระเด็นปลิวไปกลับไม่เกิดขึ้น หมัดของทั้งสามกลับราวกับติดกันไปหมด
เวลานี้ทั้งสามคนกำลังแข่งขันพลังแฝงผ่านหมัดที่ประกบกันอยู่!
แต่กำลังของเจียงอิงอิงเพียงลำพัง สุดท้ายก็สู้กำลังรวมของอีกสองคนไม่ได้ ถูกผลักกระเด็นออกไปในที่สุด
เจียงอิงอิงกลิ้งไปบนพื้นหลายตลบ พอเบิกตาขึ้นอย่างอ่อนแรง ก็เห็นรองเท้าคู่หนึ่งอยู่ข้างศรีษะของนาง
ชุยอวิ้นเป้าก้มลงมา มองดูเจียงอิงอิงที่บาดเจ็บสาหัสแทบเอาชีวิตไม่รอด แล้วส่ายหน้าเล็กน้อย ถอนหายใจ "บอกแล้วไง อย่ามาแหยมกับฉัน นายไม่ฟังสักคำ คราวนี้ล่ะได้เรื่องแล้ว นายจะได้ลงไปพบอาจารย์ปู่ของนายซะที"