“ท่านอาจารย์ตั้นตั้น ท่านว่าข้าฝึกถึงขั้นสร้างรากฐานได้ในครึ่งปีนี่เร็วไปหรือไม่”
“เจ้าว่าล่ะ”
น้ำเสียงของเฉียวซู่ชิงฟังดูไม่ต่างจากปกติ แผ่วเบา ปนรังเกียจนิดหน่อย
แต่สิ่งที่เล่ออวี้ไม่รู้ก็คือ ภายในเปลือกไข่ สตรีศักดิ์สิทธิ์เมฆาคราม ยอดฝีมือขั้นสูงสุดแห่งขั้นต้าเฉิง กำลังหงุดหงิดกับจันทน์ทะเลของตนเอง
หนึ่งเดือน
นางทุ่มสุดกำลังฟื้นฟูพลังในเดือนนี้
อัตราการดูดซับปราณวิญญาณของครรภ์บรรพกาลอลวนถูกนางเร่งถึงขีดสุด ความคืบหน้าฟื้นฟูจิตสัมผัสก็รวดเร็วกว่าที่คาดไว้มาก
แล้วผลล่ะ
ระดับพลังจากขั้นสร้างฐานช่วงต้นฟื้นคืนสู่ขั้นสร้างฐานช่วงกลางขั้นสูงสุด เกือบแตะธรณีประตูช่วงปลาย แต่ยังไม่ข้ามไป
หนึ่งเดือน จากขั้นสร้างฐานช่วงต้นสู่ขั้นสร้างฐานช่วงกลางขั้นสูงสุด
ความเร็วเช่นนี้หากแพร่งพรายออกไป คงทำให้ผู้บำเพ็ญในโลกบำเพ็ญเพียรเก้าในสิบส่วนโกรธตาย
ผู้บำเพ็ญมากมายติดอยู่ที่ขั้นสร้างฐานช่วงต้นนานหลายสิบปีไม่ขยับ นางกลับแตะธรณีประตูช่วงปลายได้ในเดือนเดียว ยังไม่พอใจอะไรอีก
เฉียวซู่ชิงไม่พอใจ
เจ้าก้อนปัญหาไม่หยุดหย่อนที่อยู่ข้างกายนาง เมื่อสามเดือนก่อนยังไม่มีพื้นฐานเลย ตอนนี้ขั้นหลอมปราณชั้นเก้าระดับสูงสุดแล้ว
ให้เวลานางอีกไม่กี่วัน นางก็จะเข้าขั้นสร้างรากฐาน
ขั้นสร้างรากฐาน
นางเฉียวซู่ชิงใช้เวลาฝึกฝนนานเท่าใดถึงได้ขั้นสร้างรากฐานนะ
นึกไม่ออกแล้ว
ไม่ใช่ความจำไม่ดี แต่ไม่อยากนึก