กับดักที่สองถูกพบอยู่ข้างแปลงพืชวิเศษ
เล่ออวี้กำลังนั่งยองขุดผลปฐพีในแปลง ขุดไปขุดมา นิ้วก็ไปแตะโดนของแข็ง ๆ เข้า
นางคิดว่าเป็นศิลาวิญญาณก้อนใหญ่ จึงตักดินออกด้วยความตื่นเต้น เผยให้เห็นแผ่นทองแดง
แผ่นทองแดงขึ้นสนิมเขรอะ บนนั้นสลักตัวอักษรคดเคี้ยวตัวหนึ่ง——“เหยียบ”
เล่ออวี้ก้มลงมองใต้เท้า จึงพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนแผ่นหินสีเข้มกว่าปกติแผ่นหนึ่ง
นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เหยียบลงไป
“ก๊อก” แผ่นหินยุบลงไปครึ่งนิ้ว
บนกำแพงหินรอบด้านดัง “หึ่ง ๆ” ราวกับมีกลไกอะไรถูกกระตุ้น
เล่ออวี้ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ลูกธนูหลายสิบดอกก็พุ่งออกมาจากรูซ่อนบนกำแพงหิน
ไม่ใช่ลูกธนูธรรมดา
ลูกธนูทุกดอกอาบไปด้วยพลังวิญญาณ ปลายศรเปล่งแสงเยือกเย็น เสียงตัดอากาศแหลมแสบแก้วหู
ลูกธนูพุ่งมาจากทุกทิศทาง ปิดทางหนีของนางทั้งหมด——หน้า หลัง ซ้าย ขวา บน ล่าง แทบไม่มีช่องว่าง
ในหัวของเล่ออวี้ระเบิดความโกลาหลขึ้นมาทันที
นางไม่มีเวลาแม้แต่จะกลัว สัญชาตญาณของร่างกายตอบสนองก่อนจิตสำนึกเสียอีก
จิตสัมผัสของเฉียวซู่ชิงที่อยู่ระหว่างคิ้วส่งเสียงเตือนอย่างบ้าคลั่ง วิถีโคจร ความเร็ว มุมของลูกธนู ล้วนแผ่ขยายออกมาในการรับรู้ของนาง
เส้นสีแดงหนาแน่นสานกันเป็นตาข่าย และนางอยู่ตรงใจกลางของตาข่ายนี้พอดี
ศาสตร์ท่องวายุทำงานในพริบตา
นางตีลังกาถอยหลังไปหนึ่งครั้ง ลูกธนูสองดอกบินผ่านตำแหน่งที่นางนั่งยอง ๆ เมื่อครู่ “ตุ้บตุ้บ” สองเสียงปักลงบนพื้น หางศรยังสั่นสะท้าน