ร้านขนมหวานเปิดมาได้ครึ่งเดือน กิจการดีมาตลอด
เล่ออวี้ตื่นก่อนฟ้าสางทุกวันเพื่อเตรียมวัตถุดิบ ยุ่งจนถึงค่ำถึงจะได้พัก
โจวเฉิ่นกับชุ่ยผิงจะมาช่วยเวลาว่าง แต่ส่วนใหญ่แล้วยังเป็นเล่ออวี้คนเดียวที่ทำ
นางผอมไปไม่น้อย แต่พลังใจดีมาก ดวงตาเป็นประกาย ทุกวันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
"เล่ออวี้!"
บ่ายวันนี้ เฉียวซูเหยารีบวิ่งเข้ามาในครัว สีหน้าดูตื่นเต้น
"เร็วเข้า! รีบเตรียมตัว! ที่จวนจะจัดงานเลี้ยงใหญ่ ให้คุณไปทำขนม!"
เล่ออวี้กำลังนวดแป้งอยู่ ได้ยินก็เงยหน้าขึ้น "งานเลี้ยง? งานเลี้ยงอะไรหรือคะ"
"บรรพชนปิดด่านสำเร็จแล้ว!"
ดวงตาของเฉียวซูเหยาเป็นประกาย "บรรพชนระดับแก่นทอง! ไม่ได้ออกมาหลายปี คราวนี้ออกมาแล้ว จวนจะจัดงานเลี้ยงใหญ่ฉลอง คนจัดการบอกว่าให้คุณทำขนมหวาน ให้แขกได้ชิม!"
หัวใจของเล่ออวี้เต้นแรงขึ้นทันที
บรรพชนระดับแก่นทอง?
นั่นคือคนที่เก่งที่สุดของตระกูลเฉียวเลยนะ!
นางเป็นแค่สาวใช้ไร้รากวิญญาณ ขนมหวานที่ทำจะเอาไปขึ้นโต๊ะในงานนั้นได้หรือ?
"ขะ... ข้าทำได้หรือเจ้าคะ" เล่ออวี้ค่อนข้างประหม่า
"ทำไมจะไม่ได้?"
เฉียวซูเหยาตบนางทีหนึ่ง "ขนมหวานของคุณในจวนหลักใครบ้างไม่ชม? บรรพชนแม้จะเป็นระดับแก่นทอง ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านจะไม่กินอะไรเสียหน่อย คุณทำไปเถอะ ถ้ามีอะไรข้าจะคอยคุมเชิงให้"
เล่ออวี้สูดลมหายใจลึก พยักหน้า
"ได้ ข้าทำ"
งานเลี้ยงกำหนดในอีกสามวันข้างหน้า
สามวันนี้เล่ออวี้แทบไม่ได้นอน เอาแต่คิดค้นรายการอาหาร
แขกในงานเลี้ยงนี้ไม่ใช่แค่คนตระกูลเฉียว แต่ยังมีตัวแทนจากตระกูลบำเพ็ญเซียนใกล้เคียง ล้วนเป็นผู้มีฐานะทั้งสิ้น
ขนมหวานของนางต้องไม่ธรรมดาเกินไป ต้องคิดอะไรใหม่ ๆ ออกมา
เล่ออวี้คิดอยู่นาน สุดท้ายตัดสินใจทำสี่อย่าง