ร้านขนมของเล่ออวี้เปิดมาได้สองเดือนแล้ว กิจการยิ่งรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน
ในบ้านพักใหญ่แทบทุกคนรู้จักชื่อ "เล่อจี้เทียนสิน"
ตั้งแต่คุณชายคุณหนูยันสาวใช้เด็กรับใช้ จากผู้ดูแลไปจนถึงผู้คุ้มกัน ขอแค่มีเงินเหลือใช้ติดตัวสักหน่อย ก็อยากมาลองชิมกันทั้งนั้น
เล่ออวี้ตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางทุกวัน ยุ่งไปจนดึกดื่น เหนื่อยจนหลังแทบตั้งตรงไม่ได้ แต่พอมองดูศิลาวิญญาณในถุงเก็บสมบัติที่พอกพูนขึ้นเรื่อยๆ ใจนางก็ชื่นบานยิ่งนัก
บ่ายวันนี้ ขณะที่เล่ออวี้กำลังทำพุดดิ้งนมสดอยู่ในครัว ชุ่ยผิงก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
"เล่ออวี้! แย่แล้ว!"
มือเล่ออวี้สะดุ้งโหยง เกือบทำถ้วยหล่นแตก "เกิดอะไรขึ้น?"
"คุณหนูรองมาแล้ว!" สีหน้าชุ่ยผิงไม่ค่อยดี "พาคนมาหลายคนด้วย บอกว่าจะมาหาเจ้า"
ใจเล่ออวี้กระตุกวูบ
เฉียวซูหมิ่น
นางมาทำไม?
เล่ออวี้เช็ดมือ แล้วก้าวออกจากครัว
เฉียวซูหมิ่นยืนอยู่หน้าร้านขนม ข้างหลังมีสาวใช้สองคนกับชายวัยกลางคนสวมเสื้อเทาคนหนึ่ง
ชายวัยกลางคนนั้นดูอายุราวสี่สิบ ไว้หนวดเคราแพะ สายตาเฉียบคม ดูแค่แวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา
"คุณหนูรอง" เล่ออวี้ย่อกายคารวะ
เฉียวซูหมิ่นเชิดคางมองนาง ริมฝีปากคลี่ยิ้มเยาะหยัน
"เล่ออวี้ ได้ข่าวว่าร้านขนมของเจ้ากิจการดีนัก?"