เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เล่ออวี้มาถึงเรือนฟักสัตว์อสูร
ผู้ดูแลแซ่หลิว เป็นสตรีวัยสี่สิบกว่า ใบหน้ากลม เสียงพูดดังลั่น แต่คนยังพอมีน้ำใจ
นางนำเล่ออวี้เดินเข้าไปในเรือนฟัก ตอนนั้นเล่ออวี้ถึงกับตะลึงงันไปทั้งตัว
ที่บอกว่าเป็นเรือน ที่จริงคือกระท่อมหินหลังใหญ่หลังหนึ่ง
ในเรือนมีชั้นไม้วางเรียงรายอยู่ริมฝั่งผนัง บนชั้นปูฟางหนาเตอะ เรียงรายไข่หลายสิบฟองอย่างเป็นระเบียบบนฟาง
มีทั้งใหญ่ทั้งเล็ก มีทั้งสีขาว สีเขียว และลายดอก ฟองใหญ่ที่สุดใหญ่กว่าไข่ห่านอีกหนึ่งรอบ ฟองเล็กที่สุดเพียงแค่ขนาดไข่ไก่
"ทั้งหมดนี่เป็นไข่สัตว์อสูรหรือเจ้าคะ?" เล่ออวี้เบิกตากว้าง
"ก็ใช่น่ะสิ"
ป้าหลิวท้าวเอว ใบหน้าเต็มไปด้วยความภูมิใจ "รุ่นนี้เป็นของที่ตระกูลซื้อมาจากสำนักสัตว์อสูรทางใต้ รวมห้าสิบสองฟอง มีของเหยี่ยววายุว่อง ของหมาป่าหลังเหล็ก ของจิ้งจอกเพลิงแดง—นั่นไง ฟองสีแดงนั่นคือไข่ของจิ้งจอกเพลิงแดง ล้ำค่ามาก ฟองละห้าร้อยศิลาวิญญาณ"
เล่ออวี้เผลอเลียริมฝีปาก
ห้าร้อยศิลาวิญญาณน่ะ แนวคิดอะไร?
นางทำงานเดือนหนึ่งได้ค่าจ้างครึ่งศิลาวิญญาณ ยังเป็นแบบศิลาวิญญาณชั้นต่ำที่แตกเป็นเสี้ยวเล็กเสี้ยวน้อยอีกด้วย
ห้าร้อยศิลาวิญญาณพอให้นางทำงานไปอีกกว่าแปดสิบปี
"เช่นนั้นข้าต้องทำอะไรบ้างหรือเจ้าคะ?" เล่ออวี้ถาม
"ง่ายๆ"
ป้าหลิวชี้ไปที่ไหใหญ่ใบหนึ่งตรงมุมเรือน "ทุกเช้าให้เจ้าใช้แปรงจุ่มน้ำยาวิญญาณในไหโน้น แล้วทาทีละฟองให้ทั่วทุกฟอง
น้ำยาวิญญาณต้องรักษาอุณหภูมิไว้ อย่าให้ร้อนเกินหรือเย็นเกิน ลองใช้มือทดสอบดู อุ่นพอๆ กับตัวก็พอ ทาเสร็จแล้วพลิกไข่ เพื่อให้ความร้อนสม่ำเสมอ