รอบชิงชนะเลิศ
การประลองครั้งสุดท้ายของศึกประลองภายในตระกูล
ผู้คนในลานประลองมากกว่าวันก่อน ๆ เสียอีก แม้แต่ที่นั่งชมของอีกหลายตระกูลก็เต็มไปด้วยผู้คน
เล่ออวี้ยืนอยู่ข้างเวทีประลอง รอผลการจับสลาก ฝ่ามือของนางชุ่มไปด้วยเหงื่อ
เฉียวซูเหยาที่ยืนอยู่ด้านหลังกลับตื่นเต้นยิ่งกว่านาง เดินวนไปมาอย่างร้อนรน
"สิบสามเจี่ย ขอท่านหยุดเดินหน่อยได้ไหม?" เล่ออวี้เอ่ยอย่างจนปัญญา
"ข้าตื่นเต้นนี่นา!"
"ก็ไม่ใช่ท่านที่ต้องประลอง"
"ตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนข้าต้องประลองเองเสียอีก"
ป้ายศิลาวิญญาณสว่างวาบขึ้น สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังบนนั้น
ชื่อหลายชื่อกระโดดเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว แล้วก็หยุดนิ่งลงทีละชื่อ
สองชื่อสุดท้ายที่หลงเหลือ ปรากฏอยู่บนป้ายเคียงข้างกัน เฉียวเล่ออวี้ เฉียวซูหมิ่น
ทั่วทั้งลานเกิดเสียงเซ็งแซ่
เล่ออวี้ชะงักไป
เฉียวซูหมิ่น ขั้นสร้างฐานช่วงต้น
การประลองระดับขั้นหลอมปราณ เหตุใดจึงจับสลากได้คู่ต่อสู้ระดับขั้นสร้างรากฐานได้?
"นี่มันไม่ถูกต้อง" เฉียวซูเหยาเป็นคนแรกที่ร้องขึ้น "สิบเจ็ดเม่ยอยู่ขั้นหลอมปราณ ส่วนรองหัวหน้าตระกูลอยู่ขั้นสร้างรากฐาน จะจับสลากมาประลองด้วยกันได้อย่างไร?"
เฉียวจื่อเซวียนที่อยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้ว "การจับสลากผิดพลาดหรือไม่?"
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังฮืออึงเป็นวงกว้าง
บนที่นั่งชม เฉินหยวนหล่างยกถ้วยชาขึ้น มุมปากยกขึ้นน้อย ๆ แวบหนึ่ง สายตากวาดผ่านเฉียวเจิ้งเยวียนอย่างแผ่วเบาราวกับไม่มี