วันรุ่งขึ้น ลานบ้านเล็ก ๆ ของเล่ออวี้คึกคักเป็นพิเศษ
ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เล่ออวี้ก็มุดเข้าไปในครัวแล้ว
นางดึงโจวเฉิ่นออกมาจากผ้าห่ม โจวเฉิ่นขยี้ตาถามว่า "คุณหนูสิบเจ็ด วันนี้วันอะไรหรือเจ้าคะ ตื่นเช้าจัง"
"วันดี ๆ!" เล่ออวี้ถกแขนเสื้อขึ้น ดวงตาเป็นประกาย "โจวเฉิ่น วันนี้ข้าจะทำอาหารมื้อใหญ่ เจ้าช่วยข้าเป็นลูกมือหน่อย!"
โจวเฉิ่นได้ยินก็ตื่นเต้น "ได้เลยเจ้าค่ะ จะให้ทำอะไรบ้าง"
"เริ่มจากของหวานก่อน น้ำดื่มเย็น เค้ก พุดดิ้ง พุดดิ้งนมสด ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ แล้วค่อยทำอย่างอื่นต่อ"
เล่ออวี้พูดพลางหยิบข้าวของออกมาจากถุงเก็บสมบัติ
ถุงเก็บสมบัติใบใหม่ที่ท่านหัวหน้าตระกูลให้มานั้นจุของได้มหาศาล นางจึงตุนวัตถุดิบไว้ไม่น้อยตั้งแต่เนิ่น ๆ
ผลวิญญาณ นมวิญญาณ น้ำผึ้งวิญญาณ เนื้อสัตว์อสูร ผักนานาชนิด อัดแน่นอยู่ครึ่งถุง
"วันนี้มีแขกมาก พี่ชายพี่สาวสิบหกคน รวมท่านพ่อท่านแม่ พฤกษา บุปผา แล้วก็เจ้าโจวเฉิ่น นับรวมก็ยี่สิบกว่าชีวิต"
โจวเฉิ่นแลบลิ้น "มากมายเพียงนี้ คุณหนูจะไหวหรือเจ้าคะ"
"ไหวสิ!" เล่ออวี้มั่นใจเต็มเปี่ยม "ข้ามีตัวช่วย"
ตัวช่วยก็มาในไม่ช้า
พฤกษารับหน้าที่ล้างผักหั่นผัก บุปผาคอยเติมฟืนดูเตาไฟ คล่องแคล่วว่องไวนัก
คนที่สองที่มาถึงคือเฉียวซูเหยา นางสวมชุดกระโปรงสีม่วงอ่อน ผมปล่อยสยายตามสบาย เห็นได้ชัดว่าเพิ่งตื่นนอนแล้วรีบวิ่งมา
"สิบเจ็ดเม่ย! วันเกิดเจ้าเหตุใดไม่บอกให้เร็วกว่านี้" นางโวยวายทันทีที่ก้าวเข้ามา "ข้าไม่ได้เตรียมของขวัญอะไรเลย!"
"สิบสามเจี่ย ท่านมากินก็พอแล้ว ไม่ต้องมีของขวัญ" เล่ออวี้พูดยิ้ม ๆ