ลูกหลานตระกูลใหญ่ช่างเห็นแก่ผลประโยชน์ แม้จะรู้สึกว่าตนฝากชีวิตไว้กับคนผิด ก็ยังไม่ร้องไห้โวยวายหรือกลับคำในทันที แต่กลับเลือกทางออกที่ดีที่สุดอย่างมีเหตุผลยิ่งกว่าเดิม
หยางฝานพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว
“คุณปู่จัดบริษัทขนย้ายไปที่หมู่บ้านของนายแล้ว ส่วนเรื่องพ่อแม่ นายไปอธิบายเองนะ ช่วงเวลาที่เหลืออันแสนสั้นของฉัน ฝากตัวด้วยล่ะ คู่หูของฉัน—หยางฝาน” ลั่วโหรวเอ่ยด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์
หยางฝานยังไม่ทันได้ตอบ แรงผลักไสสายหนึ่งก็ส่งผลกับร่างเขา ทำให้กลับคืนสู่โลกความจริงในพริบตา
เขาถอดหมวกเสมือนจริงออก แล้วตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่งทันที “พูดออกไปได้ยังไงกัน คราวนี้ทำให้เธอโกรธจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว”
บ่อน้ำจันทราและบ่อน้ำสุริยัน 200 แห่งในอาณาจักรเทพของลั่วโหรว ให้ผลตอบแทนตามปกติเดือนละ 1.2 ล้าน แต่เมื่อนำไปไว้ในอาณาจักรเทพของหยางฝาน ผลตอบแทนจะกลายเป็น 12 ล้าน
เพราะเหตุนี้หยางฝานจึงเผลอพูดความคิดของตัวเองออกไป ถึงตอนนั้นเขาก็ซื้อ น้ำแห่งชีวิตได้อย่างสบาย ๆ นี่เป็นผลประโยชน์ที่ทั้งสองฝ่ายได้กำไร
ความคิดนั้นช่างสวยหรู แต่ความเป็นจริงกลับชวนให้เข้าใจผิด ภรรยาที่เพิ่งพบหน้ากันคงมองว่าเขาเป็นผู้ชายสารเลวเต็มขั้นไปแล้วกระมัง
อีกด้านหนึ่ง ลั่วโหรวกลับมายังห้องหนังสือในโลกจริงเช่นกัน
ตอนนี้เธอเช็ดน้ำตาที่หางตา มองใบหน้าอิดโรยของตัวเองในกระจก แล้วเอ่ยอย่างเศร้าสร้อยว่า “ลั่วโหรวเอ๋ย ลั่วโหรว เจ้ายังจะหวังอะไรอีก? ช่วงนี้เจอเรื่องทำนองนี้มาไม่มากพอหรือ? ก็แค่ร่วมมือกันเท่านั้นเอง”
“ยัยหนู คุยกันเสร็จแล้วหรือ?” ลั่วเฉิงเฟิงเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามา