ในห้องเจ็ดชั้นมัธยมปลายปีสาม มีเพียงหลี่ซูหาวกับหยางฝานสองคนเท่านั้นที่ติดร้อยอันดับแรกของระดับชั้น
ตอนนี้หลี่ซูหาวเห็นว่าหยางฝานทำคะแนนได้ถึง 38 ล้านแต้ม หัวใจก็พลันปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์เช่นกัน
เขารู้ดีแก่ใจว่าตนต้องจ่ายอะไรไปบ้างกว่าจะมีผลงานเช่นนี้
เพื่อเพิ่มพลังให้ผู้ศรัทธาอย่างรวดเร็ว หลี่ซูหาวอาศัยสระโลหิตร้อยวิญญาณเร่งสร้างโอสถโลหิตอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่ได้ขายโอสถเหล่านั้น แต่เลือกให้ผู้ศรัทธากินทั้งหมด
เวลาเพียงไม่กี่เดือน เงินกู้สำหรับอัจฉริยะ 50 ล้านของหลี่ซูหาวก็แทบถูกใช้จนหมด หากไม่ทุ่มทรัพยากรมากมายขนาดนี้ คงไม่มีผลงานในการประลองครั้งใหญ่เช่นทุกวันนี้
แล้วหยางฝานล่ะ เขามีทรัพยากรอะไรบ้าง?
ชั่วขณะนั้น หลี่ซูหาวพลันตระหนักว่าหยางฝานมีคุณค่าสูงกว่าที่ตนเคยคิดไว้มาก หากอีกฝ่ายมีเงื่อนไขพร้อมเหมือนเขา อันดับคงติดสามสิบอันดับแรกได้ไม่ยาก
เมื่อนึกถึงตรงนี้ สายตาที่หลี่ซูหาวมองหยางฝานก็เปลี่ยนไป
เขารู้ดีว่าแม้แต่ตระกูลหลี่ที่ตนสังกัดอยู่ ตอนนี้ก็คงอยากลงทุนกับหยางฝานเช่นกัน
เพื่อนร่วมชั้นที่ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดจะชักชวนให้มาเป็นเทพบริวาร ต่อไปอาจยืนอยู่ในระดับเดียวกับเขาเสียแล้ว
หลี่ซูหาวไม่ได้อิจฉา อย่างไรทั้งคู่ก็เคยใช้ชีวิตร่วมกันในฐานะเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ตอนนี้ยังเรียกกันเป็นพี่น้องอีกด้วย เมื่อเพื่อนแข็งแกร่งขึ้น วันหน้าเขาเองอาจได้อานิสงส์ไปด้วย อย่างน้อยก็มีพันธมิตรเพิ่มขึ้นอีกคน
“พ่อบุญธรรม รู้ไหมว่าสิบวันที่ผ่านมาผมเป็นยังไงบ้าง? เฝ้ารอแล้วเฝ้ารออีก ในที่สุดก็รอพ่อออกมาจนได้”
“ติดร้อยอันดับแรกของระดับชั้น นายเก่งขนาดนี้ทำไมไม่บอกกันแต่แรก? ต่อไปนี้ฉันจะตามนายแล้วนะ ห้ามรังเกียจล่ะ” จางพั่งถลาเข้ามากอดหยางฝาน พร้อมร้องโหยหวนจนเพื่อนร่วมชั้นพากันหันมามอง