เดิมทีรูปถ่ายเหล่านั้นเป็นแค่ภาพที่แพร่กันอยู่ในกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น
แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น จากคนหนึ่งส่งต่อให้สิบคน แล้วสิบคนก็ส่งต่อกันไปอีก รูปถ่ายดังเป็นพลุแตกทันที
แถมยังขึ้นเทรนด์ฮอตแบบเงียบ ๆ อีกด้วย
ตอนจางซูฮั่นลุกขึ้นจากพื้นพร้อมเลือดเต็มหน้า ก็เห็นฉินมู่หยางกับสวี่เฉิงอันยืนเบียดกัน กระซิบกระซาบไม่รู้คุยอะไรกันอยู่
ความรู้สึกเหมือนถูกกันออกจากวงแล่นวาบขึ้นมา เขาแทรกตัวเข้าไปยืนตรงกลางอย่างไม่เกรงใจ “ทำอะไรกันอยู่?”
ฉินมู่หยางสะดุ้งจนเกือบทำมือถือหลุดมือ
ส่วนสวี่เฉิงอันยังนิ่งอยู่ เพียงแต่สีหน้าดูแปลก ๆ
“ไม่มีอะไร” สวี่เฉิงอันรีบตอบก่อน แต่ปลายหูแดงจัดจนแทบเลือดซึม
จางซูฮั่นหรี่ตา คว้ามือถือจากมือฉินมู่หยางไปดื้อ ๆ
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นนักกีฬา ส่วนฉินมู่หยางที่ดูสุภาพเรียบร้อยจะไปมีแรงเยอะกว่าเขาได้ยังไง แค่ดึงมานิดเดียวก็เหมือนเล่น ๆ
ก้มลงมองก็เห็นรูปบนหน้าจอ เป็นภาพตอนที่เขาถูกกดลงบนโต๊ะพนันเมื่อครู่นี้
“รูปมีอะไรน่าดู? พวกนายก็อยู่ในเหตุการณ์ไม่ใช่เหรอ? แต่ทำไมรูปนี้ถ่ายออกมาแล้ว…”
ดูแปลก ๆ นะ?
เขาคิดไปเองหรือเปล่า?
จางซูฮั่นจ้องรูปอยู่นาน ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ แต่บอกไม่ถูกว่าอะไร
ทั้งที่เป็นฉากน่าอับอายแท้ ๆ ทำไมพอถ่ายออกมาแล้ว…
เขาขมวดคิ้วเลื่อนลงไปดู พอเห็นความคิดเห็น รูม่านตาก็หดวูบ
“โดนกดบนโต๊ะแล้วยังหล่อขนาดนี้ เกิดมาเพื่อเป็นสายรับชัด ๆ!”
“อยากเห็นเขาร้องไห้ อยากเห็นเขาสติแตก”
“ซี๊ดซ้าด ซี๊ดซ้าด ขอเลียหน่อย ขอเลีย ๆๆ”
“เหมือนโดนจัดหนักเลย…”
“ฮิ ๆ ๆ ๆ~~~”
“สามี พูดอะไรหน่อยสิ สามี!”
คนในช่องความคิดเห็นคุยกันอย่างเมามัน ไม่สนเลยว่าเจ้าตัวจะเป็นจะตายยังไง ไม่ว่าจะเรื่องขาวหรือดำ พวกเขาก็ลากไปคุยให้กลายเป็นเรื่องทะลึ่งได้หมด