ตอนนี้จางซูฮั่นเองก็กำลังดีใจอยู่เหมือนกัน
ฉากนี้เป็นฉากปะทะอารมณ์ระหว่างเขากับหวงเจาอี้ แถมยังได้ค่าความนิยมมาอีกไม่น้อย
ช่วยผู้กำกับแก้ปัญหา ช่วยเพื่อนคว้าโอกาสออกกล้อง แถมยังได้ค่าความนิยมมาอีกระลอก
ยิงธนูนัดเดียวได้นกสามตัว!
ฉากถ่ายทำจัดเตรียมขึ้นใหม่เรียบร้อยแล้ว
ภายในสวนของจวนสว่างไสวด้วยแสงโคม เสียงดนตรีบรรเลงไม่ขาดสาย
หญิงงามร่ายรำอย่างอ่อนช้อย ชายแขนเสื้อพลิ้วไหวราวผีเสื้อ
เซี่ยอี้เอนกายอยู่บนตั่งนอนของพระสนม สวมชุดคลุมผ้าแพรสีแดงเข้มหลวม ๆ มือหนึ่งถือจอกสุรา ดวงตาหรี่ปรือ คล้ายเมามาย แต่ก็เหมือนขี้เกียจจะมอง
แสงเทียนส่องใบหน้าเขาให้เกิดเงาวูบไหว ใบหน้าเดิมที่งดงามประณีตยิ่งดูเย้ายวนจนใจสั่น
ชิงอู๋ สาวใช้คนโปรดที่หวงเจาอี้รับบท คุกเข่าอยู่ข้างขาเขา ในมือถือกาสุรา
เมื่อกระดานประกาศฉากถูกตีขึ้น กองถ่ายทั้งกองก็เงียบกริบในพริบตา
หวังกั๋วผิงนั่งอยู่หลังจอมอนิเตอร์ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาจับจ้องภาพตรงหน้าไม่กะพริบ
จางซูฮั่นไม่ได้รีบพูดบท
เขาถือจอกสุรา นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ขอบจอกช้า ๆ สายตากวาดผ่านนางรำทีละคนอย่างไม่ใส่ใจ คล้ายกำลังมอง แต่ก็เหมือนไม่ได้เห็นอะไรเลย
นั่นคือความเหนื่อยหน่ายของคนที่เห็นความรุ่งเรืองจนชินตา ต่อให้การร่ายรำงดงามเพียงใด สุราชั้นเลิศแค่ไหน สำหรับเขาก็เป็นเพียงเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน
จากนั้นเขาก็เอียงศีรษะเล็กน้อย สายตาหยุดลงบนชิงอู๋
«ชิงอู๋»
เขาเรียกชื่อสาวใช้คนโปรดพร้อมรอยยิ้ม น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยจากฤทธิ์สุรา ปลายเสียงสูงขึ้นนิด ๆ ฟังดูเกียจคร้านและสนิทสนม
เพียงเสียงเรียกนั้นก็ทำให้หัวใจของหวังกั๋วผิงที่อยู่หลังจอมอนิเตอร์เต้นวูบ
ชิงอู๋ก้มหน้ารับคำอย่างว่าง่าย «เจ้าค่ะ นายท่าน»
เซี่ยอี้ไม่ได้มองนาง เพียงยื่นจอกสุราไปให้