ทันทีที่ประตูปิดลง ทั้งห้องก็เงียบสนิท
จางซูฮั่นยืนนิ่ง กวาดตามองอพาร์ตเมนต์ที่สะอาดสว่างและมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ความรู้สึกไม่จริงอย่างรุนแรงถาโถมเข้ามา
เขายกมือขึ้นหยิกแขนตัวเอง
เจ็บ
ไม่ใช่ความฝัน
เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอกผ่านกระจก
วิวจากชั้นสิบสองดีกว่าที่คิดไว้มาก ถึงขั้นมองเห็นแสงไฟของเมืองภาพยนตร์เหิงเตี้ยนที่อยู่ไกลออกไป
ถนน ตรอกซอกซอย และสตูดิโอถ่ายทำที่เขาวิ่งวุ่นอยู่ข้างล่างนับครั้งไม่ถ้วน บัดนี้กลายเป็นช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่ส่องแสงระยิบระยับ
เขาแนบหน้าผากกับกระจกเย็นเฉียบ จู่ ๆ ก็หัวเราะออกมาอย่างบ้าบอ
หัวเราะไปหัวเราะมา เขาก็รีบยกมือปิดปาก กลัวห้องข้าง ๆ จะได้ยินแล้วคิดว่าห้องนี้มีคนบ้าอยู่
เรื่องราวทุกอย่างในช่วงหลายวันนี้ราวกับความฝัน
ไม่จริงเอาเสียเลย
โทรศัพท์สั่นเตือนข้อความเข้ามา จนดึงเขากลับจากอาการหัวเราะไม่หยุด
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เป็นแจ้งเตือนเงินเข้าบัญชีธนาคาร
กองถ่ายจ่ายค่าจ้างให้เขาครบแล้ว เงินสามหมื่นหยวนเข้าบัญชีทีเดียว
พูดตามตรง ทั้งชีวิตเขาไม่เคยเห็นเงินจำนวนมากขนาดนี้มาอยู่ในยอดเงินบัญชีตัวเองพร้อมกันมาก่อน
เขาตบหน้าผากตัวเองดังฉาด ซองแดงปิดกล้อง!
รีบค้นกระเป๋าเสื้อผ้า แล้วควักซองสีแดงออกมาจากกระเป๋ากางเกง
เขาค่อย ๆ ฉีกปากซองอย่างระมัดระวัง ก่อนเทของข้างในออกมา
นับดูแล้วมีทั้งหมด 888 หยวน เป็นเลขมงคลมาก