เขาหาที่ปลอดภัยเพื่อพักฟื้น เติมสเตตัสให้เต็ม
จากนั้นก็ก้าวออกจากพื้นที่หนองน้ำ มุ่งหน้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของดันเจี้ยน ซึ่งเป็นโซนสุดท้าย——ป่าลับเงา
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่เขตป่า แสงสว่างก็หม่นลงอย่างฉับพลัน ราวกับเข้าสู่กลางคืนก่อนเวลา
ต้นไม้สูงใหญ่มีใบไม้ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ บดบังท้องฟ้า มีเพียงแสงริบหรี่สองสามเส้นที่ลอดผ่านช่องว่าง
ในอากาศอบอวลไปด้วยความชื้นเย็นเฉียบ และความรู้สึกขนลุกของการถูกจับตามองจากความมืด
หยู๋เย่ชะลอฝีเท้าลง เต็มไปด้วยความระแวดระวัง
ทันใดนั้น ในเงามืดด้านหน้า ก็มีแสงสีเขียวเรืองรองหลายคู่สว่างขึ้น ราวกับไฟผีที่ลอยละล่อง
[หมาป่าเงา lv5]
[ลักษณะพิเศษ: ความว่องไวสูง, การหลบหลีกสูง, มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายในเงามืดระยะสั้น, การโจมตีมาพร้อมเอฟเฟกต์เลือดไหล "ฉีกขาด"]
[ภัยคุกคาม: หนึ่งในศัตรูตัวฉกาจของนักธนู, ยากมากที่จะล็อกเป้า, ถนัดการโจมตีสายฟ้าแลบและการบั่นทอนกำลัง]
สี่ร่างที่ราวกับเงามืดที่เคลื่อนไหว ค่อย ๆ เข้าใกล้เขาจากทิศทางที่ต่างกันอย่างเงียบเชียบ
พวกมันเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างน่าขนลุก ไร้กฎเกณฑ์ ในรูปแบบเส้นทางรูปตัว Z ที่ลอยละล่อง
ร่างของพวกมันปรากฏและหายไปท่ามกลางแสงและเงาที่สลับซับซ้อน
แทบจะกลืนไปกับฉากหลัง แม้แต่เสียงฝีเท้าก็แทบไม่ได้ยิน
หยู๋เย่ยกธนูเล็งอย่างรวดเร็ว
แต่ในวินาทีถัดมา รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลง——
การเล็งเป้ากำลังสูญเสียเป้าหมายอย่างบ้าคลั่ง!