วินาทีที่ทะลุผ่านประตูมิติ กลิ่นอายความเน่าเปื่อยก็โชยเข้าจมูก
ทั้งสามคนลืมตาขึ้น
พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่กลางถนนของเมืองร้างแห่งหนึ่ง
รอบข้างเต็มไปด้วยตึกสูงที่พังทลาย
สะพานลอยที่บิดเบี้ยวราวกับซี่โครงของสัตว์ร้ายยักษ์ทอดขวางอยู่บนท้องฟ้า
พื้นถนนเต็มไปด้วยรอยแตกและซากรถที่ขึ้นสนิม
เศษกระจกส่องแสงเยือกเย็นภายใต้แสงสลัว
เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังมาแต่ไกล
นำมาซึ่งแรงกดดันที่ชวนขนหัวลุก
ท้องฟ้าเป็นสีแดงเข้มผิดปกติ
ราวกับผ้าที่ถูกเลือดชุ่มแล้วแห้งกรัง
“นี่คือ…จุดส่งตัวของระดับฝันร้ายเหรอ?”
ไนฟุขยับเข้าไปใกล้หยู๋เย่โดยไม่รู้ตัว เสียงสั่นเล็กน้อย
“เราอยู่ที่ไหน?”
หยู๋เย่ไม่ได้ตอบทันที แต่หยิบแผนที่ม้วนหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
บนแผนที่มีการทำเครื่องหมายถนนที่ซับซ้อน กลุ่มอาคาร และจุดอันตรายสีแดงสดมากมาย
หยู๋เย่กวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัว แล้วก็ยืนยันตำแหน่งได้อย่างรวดเร็ว
“เราอยู่ที่ซากถนนการค้าในเขตตะวันออกของเมือง”
เขาชี้ไปที่จุดสีแดงจุดหนึ่งบนแผนที่
“ไปทางตะวันออกสองกิโลเมตรเป็นซากศูนย์กลางการเงิน