หน้าประตูทองสัมฤทธิ์ยักษ์ แสงสีทองเข้มเป็นม่านคลื่นซัดขึ้นลงราวกับกระแสน้ำ
ผู้ดูแลดันเจี้ยนนับแปดกลุ่มแรกเสร็จ ก็ส่งเสียงตะโกนก้องว่า
"กลุ่มเก้า กลุ่มสิบ! เดินหน้าขึ้นมาเตรียมเข้าดันเจี้ยนได้!"
เย่าหยานกำป้ายทองแดงหมายเลขเก้าที่ซื้อมาในราคาแพงไว้แน่น
เดินเชิดหน้าอกตรงไปหน้าประตูเทเลพอร์ตแสง
สายตากวาดผ่านฝูงชน
จ้องไปทางที่หยู๋เย่ยืนอยู่
มุมปากยกยิ้มเยาะเย้ยไม่ปิดบัง
"กลุ่มสิบ ไหวหรือเปล่าเนี่ย?"
เขาทำเสียงดังขึ้น
ให้แน่ใจว่าคนแถวนั้นที่ยืนดูมุกตลกอยู่ได้ยินหมด
"แค่นี้ก็จะลงดันเจี้ยนเวิลด์บอสแล้วเหรอ?"
เย่าหยานถอนหายใจ ส่ายหน้า สีหน้าเหมือนเสียดาย
"พรสวรรค์ก็ห่วย อุปกรณ์ก็ธรรมดา องค์ประกอบทีมก็เละเทะ
ถ้าฉันเป็นพวกนาย กลับบ้านไปนอนเถอะ อย่าเข้ามาอายคนอื่นเลย"
ฝูงชนแว่วเสียงหัวเราะแผ่วเบา
แต่หยู๋เย่ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเลยแม้แต่นิด
เขามีแค่มือล้วงกระเป๋า
มองเย่าหยานมาจากไกล ๆ
สีหน้าดั่งกำลังดูมุกตลกชั้นดีอยู่
"กลุ่มสิบ!" เย่าหยานตวาดเสียงดัง
"ยังไม่รีบเข้ามาอีกเหรอ?
ชักช้าเสียเวลาเปล่า!"
แต่ที่เดินเข้ามาหา ไม่ใช่พวกหยู๋เย่สักคน
ห้าเงาร่างสีดำ
เคลื่อนผ่านฝูงชนอย่างไร้เสียง
พร้อมกลิ่นอายสังหารเย็นยะเยือก
ขึ้นบนแท่น แล้วหยุดนิ่งตรงหน้าเย่าหยาน
คือทีมห้าคนของสมาคมการค้าเฮยซีนั่นเอง
ผู้เล่นที่ตั้งใจดูมุกตลกอยู่พากันถอยหลัง
ราวกับเจอผี ไม่มีใครกล้ายืนขวางทางพวกเขา