ไม่ไกลนัก
คนของสมาคมการค้าเฮยซีต่างก็ตะลึงอ้าปากค้างกับประกาศนี้เช่นกัน
เหลยโฮวอ้าปากค้างอยู่นานจนหุบไม่ลง
“ท่านไห่ ประกาศดันเจี้ยนบอกว่าหยู๋เย่ได้รับรางวัลระดับ S แบบเฉพาะตัวแล้ว... เรื่องนี้จริงหรือเปล่า?”
สีหน้าของไห่ชวนชวนเคร่งขรึม คิ้วขมวดแน่น
เดิมทีเขาวางแผนทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว
คิดจะให้เย่าหยานเป็นคนรับเคราะห์อยู่แนวหน้า คอยผลาญทรัพยากรและดึงความเกลียดชัง
พอบอสตาย
คนของสมาคมการค้าเฮยซีค่อยออกมาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์
แต่ตอนนี้ ผลประโยชน์ที่ว่ากลับหายไปแล้ว
“ประกาศดันเจี้ยนปกติไม่มีทางผิดพลาด”
ไห่ชวนชวนเอ่ยเสียงเย็น
“ดูท่าฉันจะประเมินหยู๋เย่คนนี้ต่ำไปจริง ๆ”
“แล้วตอนนี้จะทำยังไง?”
เหลยโฮวถามอย่างร้อนใจ
แววเหี้ยมเกรียมวาบผ่านดวงตาของไห่ชวนชวน
เขาจ้องป้อมปราการที่อยู่ไกลออกไป แล้วเอ่ยช้า ๆ
“เปลี่ยนแผน”
“ถึงรางวัลระดับ S จะถูกหยู๋เย่สุ่มได้ไปแล้ว
แต่ตราบใดที่เขายังอยู่ในดันเจี้ยน
ของก็ยังไม่ตกเป็นของเขาจริง ๆ”
“ไปดักเขาที่นอกฐาน”
“แย่งเชิงเม้งหยวนโป้มาให้ได้!”
ดวงตาของเหลยโฮวพลันฉายแววโลภ
“ได้!”
“ทุกคน ตามฉันมา!”
คนของสมาคมการค้าเฮยซีละทิ้งการต่อสู้ตรงหน้าทันที
พวกเขาลอบถอนตัวออกจากสนามรบอย่างเงียบเชียบ
แล้วรีบมุ่งหน้าไปทางป้อมปราการ
ขณะเดียวกัน นอกดันเจี้ยน
บริเวณทางเข้าดันเจี้ยนมีผู้คนแน่นขนัดแล้ว
สมาคมการค้าใหญ่และตระกูลต่าง ๆ ล้วนส่งคนมารอผลถึงที่
เพราะดันเจี้ยนครั้งนี้เกี่ยวข้องกับรางวัลระดับ S แบบเฉพาะตัว
ไม่มีใครอยากพลาดข่าวสารสำคัญเป็นคนแรก