เสียงชอล์กกับกระดานดำเสียดสีกันดังแกร่ก ๆ ชัดเจนท่ามกลางห้องเรียนที่เงียบสงบ
"วันนี้เรามาทบทวนเนื้อหาเมื่อวานกัน..."
"น้องคนนั้น ขึ้นมาทำข้อนี้หน่อยสิ"
หยู๋เย่ก้มหน้ามองตัวเอง ถึงกับใส่ชุดนักเรียนอยู่ด้วยซ้ำ: "ผม..."
"ทำไม่ได้เหรอ?"
เสี่ยวเยว่ขมวดคิ้ว
"ข้อนี้เมื่อวานเพิ่งสอนไปไม่ใช่เหรอ? ฟังไม่ตั้งใจอีกแล้วใช่ไหม?"
"ข้อนี้เป็นข้อสอบออกแน่ ๆ ทำไม่ได้ก็ยืนฟังไปเลย!"
"ไม่ใช่... เอาไม้เรียวมาถือแบบนี้มันสมเหตุสมผลเหรอ?"
"คุณหยู๋เย่ เลิกเรียนเย็นนี้อยู่ต่อก่อน"
เสี่ยวเยว่เดินลงจากแท่นบรรยาย ก้าวเท้าเข้ามาหาหยู๋เย่อย่างช้า ๆ
ส้นเท้ากระทบพื้น จังหวะก้าวทำให้ใจสั่น
"ฉันจะติวให้เป็นการส่วนตัว"
......
แนวป้องกันสุดท้าย พังทลายลงอีกครั้ง
……
[ประกาศจากระบบ: เสียใจด้วย การผ่านแดนใจมารล้มเหลว คุณไม่ได้รับสิ่งใดเลย]
หยู๋เย่กลับมาอยู่ในป่า แสงอรุณฉายลงบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง
เขาหอบหายใจเข้าออกแรง ๆ ร่างกายถูกดูดพลังอีกครั้ง
"คอสเพลย์......"
หยู๋เย่พึมพำกับตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
"ความยากของแดนเพิ่มขึ้นอีกแล้ว......"
เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองเตรียมใจไว้แล้ว
เมื่อวานเขาแกะสูตรการยั่วยวนนั้นจนทะลุปรุโปร่งแล้ว
แต่เขานึกไม่ถึงว่าแดนนี้จะเปลี่ยนสไตล์ได้ด้วย!
"จิตใจของฉัน...ยังแข็งแกร่งไม่พออีก......"
หยู๋เย่ส่ายหน้า แล้วลากร่างที่เหนื่อยล้ากลับไปยังหมู่บ้านมือใหม่
ผ่านศึกแดนมาสองครั้งติดต่อกัน
ครั้งนี้เขาไม่มีแรงแม้แต่จะเปิดกระเป๋า
พอจะถึงปากหมู่บ้าน เสียงคุ้นเคยก็ดังมาอีกครั้ง