เขากำลังแนบหน้าอยู่กับคนข้างๆ ไหล่ชนไหล่ โอบกอดกัน
ยิ้มอย่างมีความสุขเต็มหน้าจ้องกล้อง
ท่าทางสนิทสนมกันเกินจะบรรยาย
นี่มัน...กำลังถ่ายชุดแต่งงาน!
หยู๋เย่แข็งทื่อไป
"สาม สอง หนึ่ง...เอ้า!"
ช่างภาพกดชัตเตอร์
แคร่ก!
บนหน้าจอกล้อง ข้างๆ เจ้าบ่าวมีเงาสีขาวพร่ามัว มองหน้าตาไม่ชัดเลย
ช่างภาพขมวดคิ้ว ยกกล้องขึ้นมาตรวจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"แปลกจัง กล้องเสียหรือเปล่า? ทำไมเบลอขนาดนี้?"
เจ้าบ่าวก็งงไปด้วย รู้สึกเพียงมือข้างหนึ่งว่างเปล่า
"เมียฉันหายไปไหน? เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้เลยนิ?"
เขาค่อยๆ หันไป
พบว่าเจ้าสาวที่กอดอยู่เมื่อครู่
ตอนนี้กำลังมึนงงนอนคว่ำหน้าอยู่ในแปลงไม้ประดับข้างทาง
ผ้าคลุมหน้าเบี้ยวไปข้างหนึ่ง ปากยังคาบใบไม้ครึ่งใบอยู่
"ที่รัก...ฉัน ฉันปลิวออกมาได้ยังไง?"
โชคดีที่หยู๋เย่ตอบสนองไวพอ
ในวินาทีชัตเตอร์ถูกกดพอดี
เขาร่ายสกิลอีกครั้ง กลายเป็นเงารางหนีไปได้ทัน
เกือบทิ้งหลักฐานไว้
เขาหอบหายใจ หัวใจเต้นรัว
"เชี่ย! เกิดอะไรขึ้น? อวกาศเพี้ยนไปแล้ว?">
ยังพูดไม่ทันจบ เขาก็พบว่าสภาพแวดล้อมรอบข้างเปลี่ยนไปอีกแล้ว