ใช้ไอเทมได้ไม่จำกัด ข้าใช้ม้วนสกิลแทนการโจมตีปกติ

ตอนที่ 42 พ่อครับ ผมอยากให้พ่อ...อุปถัมภ์ใครสักคน

6 นาที· 1.4K คำ

หยู๋เย่เงยหน้าขึ้น รอยเคร่งเครียดบนใบหน้าหายไปราวกับถูกกวาดจนเกลี้ยง

มุมปากกลับมามีรอยยิ้มมั่นใจในตัวเองอีกครั้ง

"รุ่นพี่สาวพูดถูก ฟังดูยากจริงๆ นั่นแหละ"

เซียวซู่ซวี่เหลือบมองเขา

ปากบอกว่ายาก แต่สีหน้านั้นชัดเจนว่า "ยิ่งยากยิ่งสนุก"

เธอไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม แค่เตือนสั้นๆ เพียงคำเดียว

"นั่นเป็นพื้นที่ระดับ 20 ขึ้นไป อย่างน้อยก็อัปเลเวลกับอุปกรณ์ให้พร้อมก่อนค่อยว่ากัน"

เวลาต่อมา เซียวซู่ซวี่พาหยู๋เย่เดินเกือบทั่วทุกพื้นที่สำคัญของสถาบัน

สนามฝึก ห้องสมุด โรงอาหาร สถานพยาบาล...

สองคนเดินตั้งแต่บ่ายจนถึงเย็น ฟ้าเริ่มมืดลงทีละน้อย

ไฟตามจุดต่างๆ ของสถาบันค่อยๆ สว่างขึ้นทีละดวง แสงสีขาวนุ่มนวลสาดส่องทางหินปูให้สว่างไสวไปหมด

สุดท้าย ริมสนามของสถาบัน เซียวซู่ซวี่หยุดฝีเท้า

เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบการ์ดคริสตัลสีม่วงเข้มออกมาจากอกเสื้อ แล้วยื่นให้หยู๋เย่

การ์ดใบนั้นทำจากวัสดุพิเศษ สัมผัสอุ่นๆ ขอบฝังลวดลายสีเงินละเอียดประณีต ส่องประกายอ่อนๆ ใต้แสงไฟ

ตรงกลางการ์ดสลักอักษรโบราณสามตัว "ร้านสมบัติล้ำค่าเก๋อ" มุมขวาล่างมีรอยตราโคลเวอร์สี่แฉกอันวิจิตร

"อันนี้ให้เธอ" เซียวซู่ซวี่เอ่ย

หยู๋เย่ประหลาดใจเล็กน้อย: "นี่คือ..."

"บัตรสมาชิกระดับสูงของร้านสมบัติล้ำค่าเก๋อ" น้ำเสียงเซียวซู่ซวี่เรียบนิ่ง "ใช้บัตรนี้ซื้อของ ทุกอย่าง ลด 30%"

รูม่านตาหยู๋เย่หดลงเล็กน้อย: "ลด 30%?"

ของในร้านสมบัติล้ำค่าเก๋อแพงอยู่แล้ว หนังสือสกิลหลายอย่างยิ่งแพงลิบลิ่ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป