ไนฟุขมวดคิ้วเล็กน้อย: "เบื่อ?"
"ใช่ เบื่อ จะห้าคนจัดทีม เป้าหมายยังเป็นคะแนนระดับเอ มันไม่น่าเบื่อเหรอ?
จัดทีม ลุยดันเจี้ยน ประสานงาน?
ดันเจี้ยนมือใหม่แบบนี้ ฉันชอบโซโล่ถล่มเรียบมากกว่า"
อีกสี่คนอึ้งไปพร้อมกัน
อาฟงอ้าปากจะพูด ใบหน้าเขียนชัดว่า "แกรู้ไหมว่าคะแนนระดับเอมันยากแค่ไหน"
"คนนี้เก่งกว่าหยานอีก"
ไนฟุขมวดคิ้ว จ้องตาหยู๋เย่ พยายามหาความจริงใจในคำพูดนั้น
เย่าหยานไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนโง่ที่ไปยอมตายแบบนี้
เขายกแขนกอดอก น้ำเสียงเหนือกว่า:
"พี่ชาย นายคงไม่รู้—
บอสสุดท้ายของดันเจี้ยนมือใหม่คือราชาหมาป่าปีศาจ และไม่ใช่แค่ตัวเดียว มันเป็นฝูงทั้งหมด
ถึงแม้จะแค่เลเวล 5 แต่คนส่วนใหญ่กว่าจะกล้าจัดทีมห้าคนไปท้าทายก็ต้องเลเวลเจ็ดแปดแล้ว"
"แค่ราชาหมาป่าปีศาจเลเวล 5 ฉันจะต้องหลบมันเหรอ?"
มุมปากยกยิ้มเยาะ
"ฉันจะไปเล่นกับมันหน่อย"
จากนั้นก็หมุนธนูในมืออย่างไม่ตั้งใจ ร้อยลูกธนูเป็นวงกลมอย่างคล่องแคล่ว
แล้วก็ขยิบตาให้ไนฟุที่ยังขมวดคิ้วจ้องเขาอย่างสงสัย ก่อนจะจากไปอย่างสง่างาม
ทิ้งเงาลึกลับเท่ๆ ไว้ให้สี่คน
ในใจหยู๋เย่ถอนหายใจ: บางทีเขาก็อยากจะเจียมตัว แต่ความสามารถมันไม่ยอม