สายตาของหญิงสาวทั้งสองเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
จากตกตะลึง กลายเป็นเร่าร้อน แล้วแปรเปลี่ยนเป็นความเลื่อมใสแทบจะศรัทธา
ถ้าหากก่อนหน้านี้ หลังจากได้รับการเสริมพลังแล้วพวกเธอสังหารมอนสเตอร์ไปทั่ว
ยังเคยมีชั่วขณะหนึ่งที่คิดว่าตัวเองอาจเป็นอัจฉริยะที่ซ่อนเร้น
ตอนนี้ในที่สุดพวกเธอก็ได้สติขึ้นมา——
นั่นเป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังที่เล็ดลอดออกมาจากซอกนิ้วของหยู๋เย่เท่านั้น
มอนสเตอร์ตัวจริงคือชายตรงหน้าที่เพิ่งยิงธารดาราสีเงินออกไปเมื่อครู่นี้ต่างหาก
หยู๋เย่ถูกดวงตาคู่สุกใสสองคู่จับจ้อง
ในใจแอบกระหยิ่มยิ้มย่อง
“ไนฟุ รีบดูแผนที่หน่อย ข้างหน้าไปทางไหน?”
ไนฟุรีบกางแผนที่ออก
“เส้นทางนี้ตรงไปยังด่านบอสถัดไปเลย
ใกล้มาก ประหยัดเวลาได้เยอะเลยค่ะ!”
หยู๋เย่เก็บธนู แล้วปัดฝุ่นบนชายเสื้ออย่างไม่ใส่ใจ
“งั้นจะรออะไรล่ะ ไปกันเถอะ
พวกเธอสองคนตามผมให้ดี อยู่ข้างหลังคอยเชียร์กับเก็บของดรอปก็พอ”
ถ้าเขาพูดแบบนี้เมื่อสิบนาทีก่อน เจียงจัวคงทะเลาะกับเขาตรงนั้นแล้ว
แต่ตอนนี้เธอเพียงพยักหน้าอย่างว่าง่าย “ค่ะ”
ทว่าเพิ่งก้าวไปได้สองก้าว——
“กร๊อบ! กร๊อบ ๆ ๆ——”
สายเคเบิลทั้งสองฝั่งของสะพานขึงเอียงขาดผึงทีละเส้น
ส่งเสียงโลหะแตกหักที่ชวนให้เสียวฟัน
สะพานทั้งสะพานสั่นไหวอย่างรุนแรง
รอยร้าวบนพื้นสะพานลุกลามอย่างรวดเร็ว
คอนกรีตก้อนใหญ่พร้อมกับซากมอนสเตอร์ร่วงลงสู่แม่น้ำ
“ตูม——!!”
มวลน้ำมหาศาลพุ่งกระเซ็นขึ้นสู่ท้องฟ้า
สะพานขึงเอียงที่ทอดข้ามแม่น้ำอยู่ก่อนหน้านี้
ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็หักพัง ถล่มลง และจมหายไปในน้ำขุ่นจนหมด
รอบด้านพลันเงียบกริบ
หยู๋เย่ชะงักไป ก่อนเอ่ยขึ้นตามสัญชาตญาณว่า
“เกิดอะไรขึ้น? แผ่นดินไหวเหรอ?”
เจียงจัวมองเขาเงียบ ๆ
แล้วก็มองผิวน้ำในแม่น้ำอย่างเงียบ ๆ เช่นกัน