นางหยุดนิ่งอยู่กับที่
สถาบันหยุนฉี... เหตุใดจึงปรากฏในภาพย้อนอดีตบริเวณศูนย์กลางการระเบิดได้?
สมองของนางหมุนวนอย่างรวดเร็ว
ไม่ก็มีคนในสถาบันได้รับพลังภายนอกบางอย่างที่เหนือกว่าเลเวลของตัวเองอย่างมาก
หรือไม่... ก็มีคนภายในสถาบันมีความเชื่อมโยงกับหุบเหวลึก
หากเป็นอย่างหลัง ในจังหวะที่หุบเหวลึกกำลังจะบุกโจมตีเต็มรูปแบบเช่นนี้ การมีไส้ศึกอยู่ข้างในจะเป็นอันตรายถึงชีวิต
นางไล่ระดับบุคคลในสถาบันอย่างรวดเร็ว:
นักเรียนและอาจารย์สูงสุดไม่เกินเลเวล 39
มีเพียงท่านอธิการเท่านั้นที่เลเวล 45
เหวินเยว่ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับไป๋ย่า
นางเตรียมที่จะสืบให้รู้เรื่องด้วยตัวเอง
การสืบสวนของไป๋ย่าก็ไม่ได้ผลเช่นกัน
จุดเกิดเหตุถูกระเบิดจนสะอาดเกินไป หาข้อมูลหลงเหลือใดๆ ไม่ได้
แต่เขามั่นใจได้ว่า เหอหยวน สือสิง ซื่อจิ่ว และชิงชิง ตายหมดแล้ว
คณะเดินทางลงจากเขาเพื่อกลับ
เมื่อเดินถึงเชิงเขา ไป๋ย่าก็หยุดกะทันหัน
ในกองเศษหินมีหินก้อนหนึ่ง สีหม่นๆ บนนั้นมีร่องรอยของหุบเหวลึกกลืนกิน
สิ่งที่ทำให้ไป๋ย่าสนใจมากกว่าคือลวดลายบนผิวหิน
รอยนั้นไม่ใช่รอยแตกตามธรรมชาติ และไม่ได้เกิดจากแรงกระแทกของการระเบิด แต่เป็นรอยที่ถูกสลักขึ้นโดยฝีมือมนุษย์
มันไม่ใช่รอยแตกตามธรรมชาติ ไม่ใช่แรงกระแทกจากการระเบิด แต่ถูกคนจงใจสลักลงไป
เขาหมอบลง หยิบหินก้อนนั้นขึ้นมา
"รอยจารึกแกนหิน"
นี่คือความสามารถของสือสิง
ใช้พลังจิตเปลี่ยนแปลงโครงสร้างผลึกภายในหิน