เจ้าตัวน้อย แม่ไม่ไหวแล้ว ช่วยแม่ที!

ตอนที่ 2 สวี่เจาเจาประกาศว่ามีลูกแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

สวี่เจาเจากดเข้าไปดูหัวข้อค้นหายอดนิยมรายการนั้น

เป็นข่าวแฉจากบล็อกเกอร์คนดังคนหนึ่ง พร้อมคำบรรยายว่า: สวี่เจาเจาพาลูกนอกสมรสไปช็อปปิงสินค้าแบรนด์เนมที่ย่านธุรกิจใจกลางเมืองหลวง 【ภาพ】

ภาพคมชัดมาก ถ่ายตอนสวี่เจาเจากำลังซื้ออุลตร้าแมนให้กู้ยวี่หลิน

ในภาพเห็นแค่แผ่นหลังของเด็กน้อย ส่วนหน้าของสวี่เจาเจาหันเข้าหากล้อง ยืนยันได้เลยว่าเป็นเธอไม่ผิดแน่

คอมเมนต์ก็แซ่บใช่เล่น

【ถ่ายชัดขนาดนี้ “จิ้งจอกสาวแห่งวงการ” สวี่เจาเจาจะล้างภาพลักษณ์ยังไงไหว?】

【คนผ่านทางเฉย ๆ ค่ะ พี่สาวหน้าตาสวยขนาดนั้น วงการบันเทิงยังโกยเงินได้ไม่พออีกเหรอ? ทำไมต้องทำตัวเองให้ตกต่ำด้วยนะ? เหงื่อตก】

【สองวันก่อนเพิ่งโพสต์ว่าตัวเองโสด วันนี้โดนแฉว่ามีลูกนอกสมรสแล้ว ทำตัวเสแสร้งชัด ๆ!】

【ขอแทรกนอกเรื่องนะคะ ฉันเพิ่งเข้ามาใหม่ อุลตร้าแมนเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยในประเทศพวกคุณเหรอ?】

……

สวี่เจาเจาใช้เวลาสองวินาทีกว่าจะตั้งสติได้

แย่แล้ว เหมือนเธอจะเป็นดารานี่นา!

เรื่อง «ชะตาชีวิตของท่านประธานสุดหล่อขอมอบให้ภรรยาตัวน้อย» เป็นนิยายยาวมาก ตั้งแต่ปิดเทอมหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย สวี่เจาเจาก็ตามอ่านอย่างขยันขันแข็งไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

แม่จอมวายร้ายของตัวร้ายตัวใหญ่ปรากฏตัวแค่ช่วงสั้น ๆ ในตอนต้น ก่อนจะทำเรื่องหาเหาใส่หัว ส่วนเนื้อหาหลังจากนั้นล้วนบรรยายสภาพศพอันน่าสยดสยองของแม่จอมวายร้าย

สวี่เจาเจาอ่านเรื่องคนชื่อเดียวกับตัวเองถูกทรมานจนตายอย่างโหดเหี้ยมแล้วรู้สึกพะอืดพะอม จึงวางโทรศัพท์แล้วเข้านอน

เช้าวันรุ่งขึ้นเธอก็ทะลุเข้าไปในนิยายเสียแล้ว ลืมสนิทว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นดารา

เป็นดาราแล้ว… แล้วไงล่ะ?

กู้ชิงเหยียนคงไม่ปล่อยให้ลูกชายอดตายหรอก

สวี่เจาเจานึกถึงยอดเงินในบัญชีที่มีเลขศูนย์หลายตัว แล้วเตรียมเก็บโทรศัพท์

กำลังคิดอยู่ พี่เยี่ยนก็ส่งข้อความวีแชตมาอีก

【เธอคิดจะจัดการเรื่องนี้ยังไง】

สวี่เจาเจายังไม่ทันตอบ ข้อความอีกอันก็เด้งเข้ามา 【ฝ่ายประชาสัมพันธ์เอาไม่อยู่แล้ว ช่วงนี้อย่าเพิ่งออกไปไหน ดูแลลูกให้ดี】

สวี่เจาเจาหันไปมองกู้ยวี่หลินที่อยู่ข้าง ๆ ตามสัญชาตญาณ

“แม่ครับ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

ดวงตากลมโตของเขาได้มาจากสวี่เจาเจา กะพริบปริบ ๆ มองเธอจนใจแทบละลาย

สวี่เจาเจาอุ้มเขาเข้ามากอด แล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่

แชะ

แสงแฟลชวาบขึ้น ในดวงตาของกู้ยวี่หลินมีแววเขินอายปนสับสน

“ขออวดลูกรักของแม่หน่อย!”

สองนาทีต่อมา บนเวยป๋อ

สวี่เจาเจาV: ไม่ปิดบังแล้วนะ เปิดเผยตรง ๆ เลย ลูกชายสุดที่รักของฉันเอง 【ส่งจูบ】

【ภาพ】【ภาพ】

ภาพหนึ่งเป็นรูปที่สวี่เจาเจาเพิ่งถ่ายตอนหอมแก้ม อีกภาพเป็นรูปถ่ายแอบถ่ายด้านข้างของกู้ยวี่หลินตอนกำลังจ่ายเงินที่ห้าง

อิทธิพลของดาราสาวที่ดังจากข่าวฉาวนั้นแรงแค่ไหนน่ะเหรอ? เวยป๋อล่มไปสองนาทีกว่าจะกลับมาใช้งานได้

หัวข้อค้นหายอดนิยมอันดับหนึ่งกลายเป็น 【สวี่เจาเจาประกาศว่ามีลูกแล้ว】

คอมเมนต์เปลี่ยนไปแทบทุกวินาที

【เดี๋ยวนะเพื่อน เธอไม่เล่นตามบทเลยนี่ ฉันยังรอแถลงการณ์ล้างภาพลักษณ์อยู่เลยนะ??】

【ตอนหนุ่ม ๆ พ่อของเด็กคงหล่อมากแน่ ๆ】

【สุดยอดเลย เกาะผู้มีอิทธิพลได้จริงเหรอ? (ผู้มีอิทธิพลหล่อขนาดนั้น ขอให้ฉันสักคนได้ไหม อายุเยอะหน่อยก็ไม่เป็นไร)】

【ถึงจะว่าอย่างนั้นก็เถอะ แต่ลูกชายของสวี่เจาเจาหล่อจริงอะไรจริง! ขอเลียจอหน่อย!】

……

สวี่เจาเจาไม่ได้จงใจหลบกู้ยวี่หลิน เขาเห็นโพสต์เวยป๋อที่เธอลงแล้ว

แววตาของเขาหม่นลง

ที่แท้วันนี้ผู้หญิงคนนี้ทำดีกับเขาขนาดนั้น ก็เพื่อเรียกกระแสเหรอ?

เพราะพี่เยี่ยนโทรเข้ามาอีกครั้ง สวี่เจาเจาจึงไม่ได้สังเกตความผิดปกติของกู้ยวี่หลิน

“สวี่เจาเจา ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเธอกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง?”

คราวนี้หลี่เยี่ยนไม่ได้โมโห กลับเหมือนกำลังถ่อมตัวขอคำแนะนำจากสวี่เจาเจาเสียมากกว่า

ดาราหญิงประกาศว่ามีลูกแล้ว ไม่ต่างจากทำลายอนาคตในวงการของตัวเอง

“ไม่มีงาน ไม่มีรายได้ แล้วจะเลี้ยงลูกยังไง?”

สวี่เจาเจาเงียบไป

พี่เยี่ยน มีความเป็นไปได้ไหมว่าลูกไม่ต้องให้ฉันเลี้ยง

แต่สวี่เจาเจาไม่ได้พูดออกไป “พี่เยี่ยน วางใจเถอะ ฉันไม่มีทางไม่มีงานหรอก”

เมื่อครู่เธอพยายามนึกเนื้อหาในนิยายอย่างเต็มที่แล้ว

กู้ชิงเหยียนไม่ได้รักเจ้าของร่างเดิม เธอจำได้เลือนรางว่าทั้งคู่เซ็นสัญญาแต่งงานกันไว้

ใจความคร่าว ๆ คือสวี่เจาเจาช่วยเขามีลูก ส่วนเขาก็มอบทรัพยากรในวงการให้สวี่เจาเจา

บริษัทบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง กู้ชิงเหยียนถือหุ้นอยู่

หึ งานที่ดาราตัวเล็กคนอื่นรับกันน่ะ เป็นงานที่ฉันเลือกแล้วไม่เอาทั้งนั้น!

สัญญาที่เซ็นกันไว้มีระยะเวลา 5 ปี ตอนนี้เหลืออีก 1 ปี อย่างน้อยภายในหนึ่งปีนี้เธอไม่มีทางขาดงานแน่

“ได้เลยค่ะพี่เจา ฉันจะรอดูว่าจะได้ตามพี่กินดีอยู่ดีเมื่อไหร่”

พูดจบพี่เยี่ยนก็วางสาย

สวี่เจาเจาเปิดอีเมล เห็นแต่ข้อความจากบริษัทที่ส่งงานมาให้เธอเลือก

เจ้าของร่างเดิมเป็นคนเด็ดขาดมาก งานทุกชิ้นต้องเลือกเอง ผู้จัดการแทบไม่มีบทบาท มีบทนางเอกก็ไม่รับ ดันไปรับบทเมียน้อยแทน จากฉายา “ดอกไม้ร่ำรวยแห่งวงการ” ในตอนแรก ก็กลายเป็น “จิ้งจอกสาวแห่งวงการ” จนดังจากข่าวฉาวไปเต็ม ๆ

ดังจากข่าวฉาวก็ยังดังอยู่ดีนั่นแหละ!

ยังเหลืออีกปี ต้องใช้ทรัพยากรให้คุ้มแล้วหาเงินให้เต็มที่!

เงินร้อยล้านก็มีวันใช้หมด ใครจะไม่อยากได้เงินล่ะ?

แต่… กู้ยวี่หลิน

สวี่เจาเจาหันไปมองเด็กชายที่กำลังกอดอุลตร้าแมนนั่งเรียบร้อยอยู่ข้าง ๆ ตัวร้ายตัวใหญ่ในนิยายกลายเป็นคนโหดเหี้ยมฆ่าแม่ตัวเองในภายหลัง ก็เพราะขาดความรักมาตั้งแต่เด็ก

ตอนนี้ประกาศเรื่องลูกแล้ว พาลูกไปทำงานด้วยคงไม่เกินไปใช่ไหม?

สวี่เจาเจาถามอย่างระมัดระวัง “อวี๋อวี๋ อยากไปทำงานกับแม่ไหม?”

กู้ยวี่หลินดูแปลกใจที่เธอถามคำถามนี้

สีหน้าเขาหม่นลงอีกครั้ง

ผู้หญิงคนนี้ยังคิดจะรีดเอามูลค่าที่เหลือจากเขาอีกเหรอ?

ผ่านไปสามวินาที เขาจึงตอบด้วยเสียงเด็กน้อยใสกังวานว่า “ครับ”

ขอแค่เขาก่อเรื่องระหว่างที่ผู้หญิงคนนี้ทำงาน จนเธอเผยธาตุแท้ออกมาได้ ก็จะทำให้เธอเสื่อมเสียชื่อเสียงจนหมดสิ้น!

คราวนี้สวี่เจาเจาถึงได้ยิ้มออก

เธอเลือกงานจนตาลาย ท่ามกลางอีเมลสีสันฉูดฉาดมากมายก็เหลือบเห็นคำว่า “รายการเรียลลิตี้ครอบครัวเด็ก” เข้า

ความสนใจของสวี่เจาเจาถูกดึงดูดขึ้นมาทันที

งานที่แอบอู้ได้ แถมยังได้เลี้ยงลูกไปด้วย แบบนี้แหละที่ตามหา!

เธอรีบหยิบโทรศัพท์โทรหาผู้กำกับ “ผู้กำกับคะ ฉันพาลูกรักไปออกรายการครอบครัวเด็กของคุณได้ไหม?”

“โอ๊ย เจาเจา ทางเรายินดีอยู่แล้ว แต่ว่า…”

กระแสจากดาราหญิงที่เพิ่งประกาศว่ามีลูก ใครจะไม่อยากคว้าไว้ล่ะ!

แต่ผู้กำกับดูเหมือนลำบากใจอยู่บ้าง “คุณต้องถามพ่อของเด็กก่อนนะ เผื่อว่า…”

ผู้กำกับพูดอ้อมค้อมแล้ว ความหมายก็คือให้สวี่เจาเจาถามผู้มีอิทธิพลที่อยู่เบื้องหลัง ว่ายอมให้เธอพาลูกไปออกรายการหรือเปล่า

“ไม่เป็นไรค่ะ ลูกรักของฉันไม่มีพ่อ”

กู้ชิงเหยียนไม่เคยสนใจเขาเลย

ผู้กำกับ: ……

แล้วใครกันที่บอกให้ฉันส่งรายละเอียดงานไปที่อีเมลของคุณ?

ผู้กำกับไม่กล้าเดาเรื่องลับของตระกูลมหาเศรษฐีมั่ว ๆ จึงบอกว่าจะติดต่อเธอเมื่อถึงกำหนดเริ่มถ่ายทำ แล้วก็วางสาย

ภาพร่างสูงโปร่งที่ดูเย็นชาปรากฏขึ้นในความคิดของสวี่เจาเจา

ช่างเถอะ รับเงินเขามาตั้งร้อยล้าน อย่างน้อยก็ควรบอกเขาสักหน่อย

เธอค้นหาเบอร์ของกู้ชิงเหยียนในรายชื่อผู้ติดต่อแล้วโทรออก

เสียงรอสายดังอยู่นาน จนเกือบตัดสายอัตโนมัติ อีกฝ่ายถึงรับสาย

“มีอะไร?”

เสียงเย็นชาดังผ่านลำโพงโทรศัพท์มา

สวี่เจาเจาอดสะดุ้งไม่ได้ “เอ่อ ฉันพาอวี๋อวี๋ไปออกรายการครอบครัวเด็กได้ไหม?”

ปลายสายดูเหมือนกำลังครุ่นคิด ก่อนตอบว่า “ลูกเธอเป็นคนเลี้ยง จะเลี้ยงยังไงก็เรื่องของเธอ ไม่ต้องมาขออนุญาตฉัน”

พูดจบเขาก็วางสาย

tui

พ่อเฮงซวยจริง ๆ

ไม่เป็นไร ตัวร้ายตัวใหญ่คนนี้ ฉันเลี้ยงเองได้!

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป