พอลืมตาตื่นขึ้นมา สวี่เจาเจาก็นอนมองโคมไฟระย้าสไตล์วินเทจบนเพดานมานานเกือบสิบนาทีแล้ว
จากนั้นเธอก็ยกมือขยี้ผมอย่างหงุดหงิด
สวรรค์! ทำไมถึงทำกันได้ลงคอขนาดนี้!
สวี่เจาเจา เด็กสาววัยแรกรุ่นอายุ 18 ปีที่เพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ กลับทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายประธานาธิบดีคลั่งรักน้ำเน่าเรื่อง «ชะตาชีวิตของประธานใหญ่ มอบให้ภรรยาตัวน้อย» กลายเป็นแม่ใจร้ายของตัวร้ายใหญ่
นี่มันเป็นการได้เป็นแม่แบบไม่ต้องเจ็บท้องคลอดที่เกิดขึ้นจริงเลยนะเนี่ย
แต่! เมื่อคืนสวี่เจาเจายังอ่านนิยายเรื่องนั้นอยู่เลย แม่ใจร้ายคนนี้ทั้งตีทั้งด่าตัวร้ายใหญ่ตอนยังเด็ก จนเขากลายเป็นคนชั่วร้ายและนิสัยบิดเบี้ยว สุดท้ายก็ลงมือฆ่าแม่ตัวเองอย่างโหดเหี้ยม
พอนึกถึงฉากบรรยายโหดร้ายในนิยาย ทั้งตัดมือเท้า ทำลายโฉมหน้า ทำเป็นมนุษย์ท่อน แล้วก็แช่ในฟอร์มาลิน…
สวี่เจาเจาก็ขนลุกซู่ขึ้นมา
“เฮ้!”
เสียงเด็กน้อยเย็นชาพลันดังขึ้นข้างหู สวี่เจาเจาหันไปมองหน้าประตูโดยไม่รู้ตัว
ผมสีดำยุ่งเหยิงอย่างมั่นใจ ดวงตาสีดำเป็นประกาย จมูกโด่งเป็นสัน นอกจากแก้มยุ้ย ๆ ที่ไม่ค่อยตรงกับคำบรรยายในนิยายแล้ว
สวี่เจาเจาก็มั่นใจได้ว่าเด็กคนนี้คือตัวร้ายใหญ่ในนิยาย—กู้ยวี่หลิน!
ดวงตาสีดำกวาดมองเธออย่างเย็นชา “ถ้ายังไม่ลุกอีก ผู้ชายคนนั้นก็จะมาแล้วนะ”
ตอนนี้ตัวร้ายใหญ่เพิ่งอายุสามขวบ!
สวี่เจาเจาอดรู้สึกโชคดีไม่ได้ เธอยังใช้ความรักของแม่ทำให้เขาเปลี่ยนใจได้ ยังเลี้ยงเขาด้วยตัวเองได้! จะได้ช่วยให้เขาไม่ต้องเดินไปบนเส้นทางมืดมนที่ไม่มีวันหวนกลับ!
“อวี๋อวี๋…”
สวี่เจาเจาฝืนความกลัวในใจ เรียกชื่อเล่นของเขา
แต่แววตาของกู้ยวี่หลินเผยความรังเกียจออกมาสองส่วน คำพูดที่เหลือของสวี่เจาเจาจึงติดอยู่ในลำคอ
ทุกครั้งก็เป็นแบบนี้ พอพ่อจะมา ผู้หญิงคนนี้ก็ทำตัวเสแสร้งขึ้นมา
“ผมรออยู่ที่ห้องรับแขก”
ทิ้งคำพูดไว้ประโยคเดียว กู้ยวี่หลินก็เดินออกจากห้องของเธอไปอย่างเท่ ๆ
สวี่เจาเจาลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน แต่ไม่มีอารมณ์จะจัดการอะไร เธอรวบผมยาวเป็นมวยลวก ๆ แล้วสวมชุดนอนลงไปชั้นล่าง
กู้ยวี่หลินนั่งเรียบร้อย มือถือหนังสืออ่านอยู่
ตัวร้ายใหญ่วัยสามขวบยังมีแก้มยุ้ยน่ารักมาก
สวี่เจาเจาที่กลายเป็น “แม่คน” แล้วก็รู้หน้าที่ดี นั่งลงข้างเขา “วันนี้อวี๋อวี๋นั่งอ่านหนังสือเรียบร้อยจัง มีตรงไหนไม่เข้าใจหรือเปล่า?”
พูดจบ สวี่เจาเจาก็หยิบหนังสือจากมือเขามาดูปก
«หลักเศรษฐศาสตร์»
ซี้ด
ลูกบ้านคนรวยนี่น่ากลัวจริง ๆ
สวี่เจาเจากระตุกมุมปาก ยื่นหนังสือคืนให้กู้ยวี่หลิน “อ่านเองเถอะ แม่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน”
“ชิ คืนมา!”
กู้ยวี่หลินแค่นหัวเราะเบา ๆ แล้วแย่งหนังสือกลับไป แต่กลับอ่านต่อไม่เข้าแม้แต่ตัวเดียว
เมื่อกี้ผู้หญิงคนนี้…ชมว่าเขาเรียบร้อยเหรอ?
ต้องเป็นเพราะพ่อกำลังจะมา ผู้หญิงคนนี้ถึงได้แสดงละครอีกแล้ว!
สวี่เจาเจากำลังจะถามว่า “ผู้ชายคนนั้น” ที่กำลังจะมาคือใคร เสียงเครื่องยนต์รถก็ดังเข้ามาจากในลานบ้าน
กึก
เสียงประตูเปิดดังขึ้น
สวี่เจาเจาเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัว
คิ้วตาของชายหนุ่มคมเข้ม ผิวขาวเย็นเปล่งประกาย ใต้ดวงตาหงส์เรียวยาวมีไฝสีแดงเม็ดหนึ่ง เพิ่มความเย้ายวนชวนให้คนหลงใหลขึ้นมาหลายส่วน
มือขวาหมุนลูกประคำสายหนึ่ง ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสงบเย็นราวกับเทพเซียน
สวี่เจาเจาจำเขาได้ทันที
พ่อของเด็ก
คำบรรยายเกี่ยวกับเขาในนิยายต้นฉบับน้อยจนน่าสงสาร แค่พูดถึงว่ากู้ชิงเหยียนเป็นนักแสดงชายรางวัลสามเหรียญทองแห่งวงการบันเทิง และเป็นทายาทผู้มีอำนาจของเมืองหลวง
จนกระทั่งแม่ใจร้ายอย่างเธอถูกทรมานจนตาย พ่อคนนี้ที่ได้มาแบบถูก ๆ ก็ยังไม่มีบทบาทอะไรเลย
สายตาของเขาหยุดอยู่บนตัวสวี่เจาเจา พอเห็นเธอสวมชุดนอนและแต่งตัวไม่เรียบร้อยก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ริมฝีปากบางขยับ “มีธุระอะไร?”
คำถามนี้ทำเอาสวี่เจาเจามึนไปเลย
ที่แท้คนที่ตัวละครเดิมนัดมาก็คือกู้ชิงเหยียนเหรอ?
ซวยแล้ว เธอไม่ได้รับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมมาด้วย แล้วจะไปรู้ได้ยังไงว่ามีธุระอะไร!
กู้ยวี่หลินที่อยู่ข้าง ๆ ทนดูต่อไม่ไหว จึงพูดขึ้นว่า “เธอไม่มีเงินแล้ว”
อ๋อ ที่แท้เจ้าของร่างเดิมไม่มีเงินแล้วนี่เอง
แววไม่สบอารมณ์วาบผ่านดวงตาหงส์คู่นั้น
“สิบล้านพอไหม?”
ขณะที่สวี่เจาเจากำลังคิดอยู่ว่าสิบล้านมีเลขศูนย์กี่ตัว
คิ้วกระบี่ของกู้ชิงเหยียนก็ขมวดเข้าหากัน “ไม่พอเหรอ? งั้นให้ร้อยล้าน ต่อไปอย่าเอาเรื่องเล็กน้อยแบบนี้มากวนฉันอีก”
พูดจบ กู้ชิงเหยียนก็หันหลังเดินจากไปอย่างไม่ไยดี
ติ๊ง
โทรศัพท์ของสวี่เจาเจาได้รับข้อความแจ้งเตือนเงินเข้า
เมื่อมองเลขศูนย์แปดตัวที่เรียงกันเป็นระเบียบ…
“ให้ตายสิ!” สวี่เจาเจาตื่นเต้นจนคว้ากู้ยวี่หลินข้างตัวมากอดแล้วหอมฟอด “ร้อยล้านแน่ะ ร้อยล้าน! แม่รวยแล้ว!”
กู้ยวี่หลินที่โดนจู่โจมจนแก้มแดงก่ำ ใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำลายบนหน้าอย่างรังเกียจ
หัวใจเต้นแรงอยู่ตั้งนานกว่าจะสงบลงได้
ก็แค่ร้อยล้านเอง ต้องดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ…
“ลูกชาย รีบเตรียมตัวเร็ว เราจะไปช็อปปิงกัน!”
สวี่เจาเจาวิ่งตึกตักขึ้นชั้นบน เปลี่ยนชุดนอนออก อากาศข้างนอกร้อนถึง 37 องศา ใส่เดรสสายเดี่ยวสั้น ๆ เหมาะที่สุดแล้ว
ผมยาวดัดลอนเล็กน้อยที่ยาวถึงเอวปล่อยสยายคลุมไหล่อย่างสบาย ๆ เดรสสายเดี่ยวสีแดงยาวพอดีเข่า แต่งหน้าเบา ๆ อีกนิด
พอลงมาชั้นล่างอีกครั้ง กู้ยวี่หลินก็ใส่รองเท้าเรียบร้อยแล้ว นั่งรอเธออยู่
ตอนที่สวี่เจาเจามองไปทางเขา เขาก็เบือนหน้าหนีอย่างเก้อเขิน
หัวใจของสวี่เจาเจาแทบละลาย
ลูกชายเรียบร้อยน่ารักแบบนี้จะไปหาได้จากที่ไหนอีก!
“ไปกันเถอะ อวี๋อวี๋”
สวี่เจาเจาสวมรองเท้าส้นสูงเตี้ย ๆ คู่หนึ่งอย่างลวก ๆ แล้วยื่นมือไปจับมือกู้ยวี่หลิน
ตึง!
สีหน้ากู้ยวี่หลินเปลี่ยนไปทันที เขาหลบไปด้านข้างจนเสียหลัก ล้มก้นกระแทกพื้นอย่างจัง
เจ้าของร่างเดิมชอบตีเขาบ่อย ๆ นี่เป็นปฏิกิริยาตอบสนองโดยไม่รู้ตัว…
มือของสวี่เจาเจาชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
ยังไม่ทันที่เธอจะย่อตัวลงไปกอดเขา กู้ยวี่หลินก็ลุกขึ้นยืนใหม่อย่างไม่สะทกสะท้าน ยื่นมือเล็ก ๆ มาวางบนมือของสวี่เจาเจา แล้วพูดอย่างเท่ ๆ ว่า “ไปกันเถอะ”
สวี่เจาเจาแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
เจ้าของร่างเดิมนี่มันน่าตายจริง ๆ!
เรื่องทั้งหมดถูกลืมไปในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา
“เป็นไงบ้าง อวี๋อวี๋ ชอบตัวนี้ไหม แล้วตัวนี้ล่ะ?”
กู้ยวี่หลินมองสวี่เจาเจาที่กำลังเลือกของจากกองอุลตร้าแมนลดราคาไปมา
จู่ ๆ ก็เริ่มเสียใจที่ออกมากับผู้หญิงคนนี้
เขากำลังจะปฏิเสธ แต่ของสีแดงชิ้นหนึ่งก็ยื่นมาจ่อตรงหน้า “อวี๋อวี๋ รีบรับไปสิ ทีก้าตัวนี้ฮิตมากเลย ซื้ออันนี้แหละ!”
เงียบไปสามวินาที
กู้ยวี่หลินกอดอุลตร้าแมนทีก้าที่สูงครึ่งหนึ่งของตัวเองไว้แน่น
ของเล่นแบบนี้เด็กเกินไป ไม่เหมาะกับเด็กเล็ก ๆ แต่เหมาะพอดีกับเด็กโตอย่างเขา
ตอนจ่ายเงิน สวี่เจาเจาอดใจไม่ไหว แอบถ่ายรูปกู้ยวี่หลินที่น่ารักเอาไว้หนึ่งรูป
เธอแอบขำอยู่ในใจ
ตัวร้ายใหญ่วัยสามขวบน่ารักเกินไปจนผิดกฎจริง ๆ
สองแม่ลูกหอบของถุงใหญ่ถุงเล็กกลับมาถึงคฤหาสน์ โทรศัพท์ในกระเป๋าของสวี่เจาเจาก็ดังไม่หยุด
ชื่อผู้โทรเข้าคือพี่เยี่ยน
สวี่เจาเจาไม่รู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายมีสถานะอะไร แต่มีบันทึกชื่ออยู่ เธอจึงกดรับ “สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีเหรอ? ฉันสบายดีมาก! ถ้าเธอไม่ได้ขึ้นเทรนด์ ฉันคงสบายกว่านี้!”
ทันทีที่รับสาย สวี่เจาเจาก็ถูกเสียงผู้หญิงอีกฝั่งที่กำลังเดือดดาลกระแทกใส่จนหูเจ็บ เธอจึงขยับโทรศัพท์ออกห่าง
“ฉันขึ้นเทรนด์เรื่องอะไร?”
“สวี่เจาเจา ฉันถามเธออีกครั้งนะ เธอมีลูกหรือเปล่า?”
สวี่เจาเจาทำหน้างุนงง มองกู้ยวี่หลินตัวนุ่มนิ่มที่อยู่ข้าง ๆ “ฉันมีลูกค่ะ”
คนอีกฝั่งโมโหจนพูดไม่ออกอยู่พักใหญ่ ก่อนสายจะตัดไปและมีแต่เสียงสายไม่ว่างดังขึ้น
สวี่เจาเจาเปิดดูรายการค้นหายอดนิยมอย่างสงสัย
อันดับหนึ่งของรายการร้อนแรงสุด ๆ
【สวี่เจาเจาเกาะผู้มีอุปการะยืนยันชัด! พาลูกนอกสมรสไปซื้อของหรูจากต่างประเทศ!】