ซางอวี่เดินไปเรื่อย ๆ ยามที่ความมืดของราตรีปกคลุม แอบสำรวจรอบด้านไปด้วย
ตอนนี้พวกเธอน่าจะอยู่บริเวณใจกลางของฐานทัพ
ฐานทัพนี้ใหญ่กว่าฐานทัพเดิมมากมาย อยากจะจำให้ได้ว่าตรงไหนคือตรงไหน ยังไงก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย
ซางอวี่ตัดสินใจว่าต้องอาศัยช่วงกลางคืนเดินสำรวจให้มากที่สุด
เธอเดินกลับมาที่หอพัก ขอบคุณทหารสองคนแล้วเข้าไปอาบน้ำล้างหน้า ไม่ถึง 10 นาทีก็ดับไฟนอน
หน้าต่างห้องน้ำของเธอตอนนี้ไม่ปลอดภัยแล้ว แล้วเธอจะออกไปข้างนอกยังไงล่ะ
ซางอวี่แอบซุกตัวอยู่ในกำแพงมองสถานการณ์ตรงข้าม จากที่เห็น ฝั่งตรงข้ามดูเหมือนจะหลับกันหมดแล้ว
เธอจึงตัดสินใจใช้มิติพกพา ออกไปทางหน้าต่าง
อากาศยุคนี้ร้อนมาก แม้แต่กลางคืนหน้าต่างก็ยังเปิดอยู่ สภาพบนสมรภูมิลำบาก ไม่มีผ้าม่านให้ใช้
ซางอวี่กระโดดออกจากหน้าต่างอย่างระมัดระวัง ทันทีที่ลงพื้นก็หลบเข้าสู่มิติพกพา สังเกตดูรอบ ๆ อย่างละเอียด ยืนยันว่าไม่มีใครเห็น
จึงออกจากมิติพกพาอีกครั้ง
แทบทุก 3-5 เมตรเธอจะหลบเข้ามิติพกพาสักครั้ง
แม้จะยุ่งยากไปหน่อย แต่ก็ปลอดภัย
ซางอวี่ในที่สุดก็ออกมาจากเขตหอพักได้ เธอเลือกทิศทางสุ่ม ๆ ทางหนึ่งแล้วเริ่มสำรวจ
สองชั่วโมงผ่านไป ซางอวี่ใช้วิธีเดิมกลับมาที่หอพัก
เธอนอนลงบนเตียงแล้วหลับไปอย่างรวดเร็ว
เช้าวันรุ่งขึ้น
ไอรีนเดินมาหาซางอวี่ตอน 8 โมงเช้า
ซางอวี่ลุกขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้าเรียบร้อยแล้ว