ซางเจิ้งซินกลับไปจัดการเรื่องที่บ้านก่อน ส่วนซางหมิงอยู่รอซางอวี่ที่ทำเนียบผู้ว่าการฮ่องกง
ซางอวี่ขึ้นรถของผู้ว่าการเมืองกังไป
รถวิ่งไปจนถึงหมู่วิลล่าอีกแห่งหนึ่ง
หมู่วิลล่านี้ใหญ่กว่าที่พวกเขาพักอยู่ตอนนี้ แต่จำนวนบ้านกลับน้อยกว่า คนที่อาศัยอยู่ข้างในล้วนไม่ร่ำรวยก็ทรงอิทธิพล
และยังมีผู้ที่ถืออำนาจอยู่ในมืออีกจำนวนหนึ่ง
ผู้ว่าการเมืองกังพาซางอวี่เดินเข้าไปข้างใน ชายชราผมขาวคนหนึ่งลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าอ่อนล้า
“วันนี้มีเวลาแวะมาได้ไง”
“ลุงหลง ผมนำหมอมาฝากคนหนึ่ง จะมาช่วยดูสุขภาพของท่าน” ผู้ว่าการเมืองกังพูดขึ้นทันทีที่เจอกัน
“หมออยู่ไหน” ลุงหลงได้ยินคำของผู้ว่าการเมืองกังจึงเงยหน้ามองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย “ไม่เห็นหมอมาตรงไหนเลยนะ”
“คือเธอคนนี้ ซางอวี่” ผู้ว่าการเมืองกังส่งสายตาให้ซางอวี่ก้าวออกไปหนึ่งก้าว
ซางอวี่เดินเข้าไป “สวัสดีค่ะคุณลุง ฉันเป็นหมอที่มาตรวจรักษาให้คุณลุง ชื่อซางอวี่ค่ะ”
“มาดูให้ฉันเหรอ เด็กอย่างเธอยังเด็กขนาดนี้ จะดูออกจริงเหรอ ความต้องการของฉันเคร่งครัดนัก” ลุงหลงว่า
“คุณลุงไม่ต้องเล่าอาการก็ได้ค่ะ ขอให้ฉันจับชีพจรก่อน แล้วคุณลุงลองฟังดูว่าสิ่งที่ฉันพูดตรงกันไหม
ถ้าตรงกัน อย่างน้อยก็พิสูจน์ได้ว่าฉันรู้เรื่องโรคนี้ การรักษาต่อจากนั้น คุณลุงจะเอาตำรับยาที่ฉันให้ไปเป็นแนวทางอ้างอิงก็ได้ค่ะ“ ซางอวี่ว่า
ลุงหลงพยักหน้า “เด็กคนนี้ใจเย็นเสียจริง เป็นผู้หญิงคนแรกที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้วขาไม่สั่น