“เรียนท่านไม่กล้าหรอกครับ ท่านผู้ว่าฯ ชมเกินจริงแล้ว” ซางเจิ้งซินพูดจาปฏิสันถารกับผู้ว่าการเมืองกังอยู่ครู่ใหญ่
ด้านข้าง หญิงชราไอและอาเจียนอย่างรุนแรง
ซางอวี่พยักหน้าเบา ๆ ให้ผู้ว่าการเมืองกัง แล้วเดินไปหาหญิงชรา “สวัสดีค่ะท่านท่านหญิง ดิฉันชื่อซางอวี่ เป็นแพทย์ค่ะ
ได้ยินว่าท่านไม่สบาย ดิฉันจึงมาช่วยตรวจอาการให้ค่ะ”
ซางอวี่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องแคล่วกับมารดาของผู้ว่าการเมืองกัง
หญิงชราไม่คิดว่าจะได้พบแพทย์ที่พูดภาษาอังกฤษได้ จิตใจจึงผ่อนคลายลงอีกหลายเป็น
แล้วตอบซางอวี่เป็นภาษาอังกฤษเช่นกัน “อาการนี้ของฉันมาหลายปีแล้ว ทุกปีต้องกินยาเยอะแยะ ฉีดยานับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่เห็นผลเลย
ทำได้แค่บรรเทาเบา ๆ เท่านั้น พอกลับเป็นซ้ำก็หนักกว่าเดิม และทุกปียิ่งทรุดหนักขึ้น บางทีไอจนรู้สึกเหมือนปอดจะหลุดออกมาทั้งก้อน”
ซางอวี่ปลอบใจเสียงอ่อนโยน “ไม่ต้องกังวลค่ะ ให้ดิฉันช่วยดูแล
การแพทย์แผนจีนเป็นศาสตร์ที่ลึกซึ้งกว้างขวาง มีตำรับรักษาอาการไอและหอบอยู่มากมายค่ะ”
“จริงเหรอ” มารดาของผู้ว่าการเมืองกังถาม
“จริงค่ะ” ซางอวี่ให้มารดาผู้ว่าการเมืองกังนั่งลงข้าง ๆ แล้วยื่นมือออกไปตรวจชีพจรอย่างพิถีพิถัน
“ไม่ถึงกับหนักหรอกค่ะ ถ้าอยากให้เห็นผลทันที ดิฉันฝังเข็มให้สักหลายเข็มได้ เข็มไม่กี่เข็มนี้จะช่วยบรรเทาอาการไอได้
อย่างน้อยก็ทำให้นอนหลับได้อย่างสบายตลอดคืน
จากนั้นดิฉันจะจัดยาให้สักกี่เข็มสาย กินตามเวลา
ทุกปีในหน้าใบไม้ผลิกับหน้าหนาวให้กินยาปรับร่างกายสองช่วง อีกไม่กี่ปีข้างหน้า อาการก็จะหายขาดได้ทีละน้อย”