ที่ปากทางเข้าเขตบ้านพักทหาร หลังจากลุงเดินเข้าไป ก็เข้าหาทหารหนุ่มที่ยืมเวรยาม แจ้งว่ามารอรับซางอวี่ แล้วขอให้ช่วยไปส่งข่าวให้หน่อย
ซางอวี่เมื่อคืนเข้านอนเร็ว ตอนนี้ก็ลุกมาแล้ว กำลังออกกำลังกายอยู่ในลานบ้านของตัวเอง
เมื่อเห็นทหารหนุ่มเดินมา เธอก็รู้ทันทีว่าลุงมาแล้ว
เธอเดินตามทหารหนุ่มไปที่ปากทางเข้า ลุงเห็นซางอวี่จากระยะไกลจึงโบกมือเรียก
ลุงยิ้มแล้วพูดว่า “อาหารทะเลนี่ขุดมาจากริมทะเลเมื่อกี้เลย ตอนทำความสะอาดเองก็ล้างให้ดี ๆ นะ
แม่ไก่แก่สองตัวนี้ฆ่าสด ๆ เมื่อเช้านี้เอง ถ้ากินไม่หมดก็แขวนไว้ในบ่อน้ำ อีกสองวันค่อยกิน อย่าให้เน่านะ”
ลุงบอกประสาทเหมือนกับลูกหลานในบ้านตัวเองเลย ทั้งสองคนมีความเข้าอกเข้าใจกันดีมาก
ซางอวี่ยิ้มแล้วขอบคุณ
ทหารหนุ่มเดินมาช่วยซางอวี่หิ้วของ
“ลุงเข้าไปนั่งเล่นหน่อยสิคะ” ซางอวี่เชื้อเชิญ
“ไม่แล้ว กลับไปทำงานต่อ” ลุงตอบ
“เช้าแบบนี้ไปริมทะเล แถมยังต้องไปทำงานอีก ลำบากเลยนะคะ”
“เอาเป็นอะไร หนูน้อยก็อยากกินของแบบนี้ ฉันก็ไปเสียเวลาเที่ยวไป
งานฉันไม่ได้เหนื่อยเท่าไหร่ บ่ายก็เลิกได้เร็วอีก สองวันฉันจะเอาอาหารทะเลมาให้อีก ถ้ายังกินไม่หมดก็ตากเป็นอบแห้งไว้
แล้วถ้าได้ของใหม่มา จะได้กินของสด” ลุงอบรม
ซางอวี่ยิ้มแล้วพยักหน้า
ลุงมองดูเวลาแล้วโบกมือลาซางอวี่แล้วเดินหนีไป
ซางอวี่มองตามลุงไปไกล ๆ แล้วจึงเตรียมกลับบ้าน
ทหารหนุ่มหิ้วแม่ไก่แก่สองตัวไว้ที่มือซ้าย มือขวาหิ้วอาหารทะเลหนึ่งถัง