ซางอวี่เดินทางตรงไปยังหมู่บ้านซ่างเหอ
เธอไม่ได้ขึ้นรถไฟทางฝั่งมณฑลตงโดยตรง แต่ขี่จักรยานไปยังเมืองเล็กแห่งหนึ่งก่อน
แล้วจึงขึ้นรถไฟที่เมืองเล็กแห่งนั้น
ใช้บัตรพิเศษซื้อตั๋ว แล้วนั่งตู้นอนอย่างสบายอารมณ์เพียงลำพัง
เธอยังคงฝากเถียนเถียนไว้ในมิติพกพาเช่นเคย
เธอปลอมตัวเปลี่ยนใบหน้า เมื่อไปถึงแถวหมู่บ้านซ่างเหอจึงค่อยถอดการปลอมตัว แล้วอุ้มเถียนเถียนออกจากมิติพกพา วิธีนี้ปลอดภัยที่สุด
หากมีปัญหาอะไรก็สะดวกต่อการเคลื่อนไหว
แถมการไม่พาลูกไปด้วย ยิ่งช่วยซ่อนเร้นตัวตนได้ดีกว่า
ไม่ช้าซางอวี่ก็มาถึงแถวหมู่บ้านซ่างเหอ เมื่อไปถึงใกล้ ๆ เธอมั่นใจว่าไม่มีใครอยู่ จึงแอบเข้าไปในมิติพกพา
เข้าไปในมิติพกพาแล้วถอดการปลอมตัว แล้วอุ้มเถียนเถียนออกมา
ทั้งสองคนจึงเดินเข้าหมู่บ้าน
เสิ่นเหอผิงกับเจียงหว่านเยวี่ยกำลังจัดการของต่าง ๆ ในลานบ้าน
ไม่รู้สึกตัวอีกแล้วว่าฤดูใบไม้ผลิมาถึง ถึงเวลาเพาะปลูกพอดี สองคนกำลังคุยกันว่าปีนี้จะปลูกผักอะไร
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กับชาวบ้านดีมาก
นางเฉินซาน แม่ของต้าโกว และคนอื่น ๆ ต่างมาเยี่ยมบ้านกันเสมอ
เป็นระยะ ๆ ก็เอาผักสักกำหรือเมล็ดพันธุ์อะไรมาให้
ขณะนี้ตรงหน้าของสองสามีภรรยามีเมล็ดพันธุ์ผักอยู่ 7-8 ชนิด
ส่วนเสิ่นเจี้ยนจวินกับหลิวอิงไปที่กองกำลังทหารท้องถิ่นที่เมืองแล้ว
เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของเสิ่นเจี้ยนจวินมาหา ทั้งสองอยากพบเสิ่นเจี้ยนจวิน
ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ถูกรับไปแล้ว
เสิ่นหวยก็ไปโรงเรียน
สองสามีภรรยาเปิดประตูรั้วบ้านแล้วกำลังคุยกันอยู่ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านนอก