“ฉันก็อยากออกไปอยู่ข้างนอกเหมือนกัน ถ้าพวกเราสี่คนช่วยกันสร้างบ้าน ราคาก็จะถูกลงไม่น้อยเลย”
ทันทีที่ซุนเสี่ยวเหวยพูดจบ สีหน้าของหลี่หงเฟิง จางเหวยหมิง และเจ้าเทียนก็ชะงักไปเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับซุนเสี่ยวเหวยไม่ได้สนิทสนมกันนัก
อีกทั้งจากการกระทำตามปกติของซุนเสี่ยวเหวยก็ดูออกว่าเขาไม่ค่อยใจกว้าง นิสัยแตกต่างจากหลี่หงเฟิงทั้งสามคนอย่างสิ้นเชิง
ถ้าพาเขาไปด้วย ทุกคนอาจรู้สึกอึดอัดกันอยู่บ้าง
แต่ถ้าไม่พาไปด้วย เขาพูดขึ้นต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้แล้ว หากปฏิเสธตรง ๆ ก็คงกระอักกระอ่วนไม่น้อย
บรรยากาศจึงเงียบลงอย่างน่าอึดอัด
หลี่หงเฟิงกับจางเหวยหมิงจะออกไปอยู่ข้างนอก เพราะตอนกลางคืนพวกเขาอาจต้องออกไปปฏิบัติภารกิจพิเศษ
ถ้าเพิ่มเจ้าเทียนเข้าไปด้วยก็ยังพอไหว ปิดบังคนหนึ่งจากอีกสองคนยังพอทำได้
แต่ถ้าเพิ่มซุนเสี่ยวเหวยเข้าไปด้วย ต้องปิดบังคนสองคนจากอีกสองคน พวกเขาก็ไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองต่างรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าซุนเสี่ยวเหวยดูเหมือนอยากตีสนิทกับพวกเขา
เจ้าเทียนมองหลี่หงเฟิงกับจางเหวยหมิงแวบหนึ่ง ก่อนสุดท้ายจะเลื่อนสายตาไปหยุดบนใบหน้าของซุนเสี่ยวเหวย
เขารู้ดีว่าเดิมทีหลี่หงเฟิงกับจางเหวยหมิงตั้งใจจะออกไปอยู่ด้วยกันสองคน
เพราะเขาสนิทกับพวกเขาอยู่บ้าง ตอนเขาเอ่ยปาก ทั้งสองจึงยอมให้ไปด้วย แต่ถ้าซุนเสี่ยวเหวยอยากตามไปด้วย พวกเขาคงอยู่ด้วยกันอย่างไม่สบายใจแน่
แม้เจ้าเทียนจะเป็นคนใจใหญ่ ไม่ค่อยคิดมาก แต่ก็เป็นคนละเอียดอ่อน