“พวกเรากลัวจะตีหญ้าให้งูตื่น เลยมาไม่เยอะ แต่ถ้าคืนนี้ทางเฉียวเซินมีการเคลื่อนไหวผิดปกติ คนของเราจะลงมือทันที” โจวจั่นอันพูดต่อ
ซางอวี่พยักหน้า “ถ้าจับผิดตัวขึ้นมาล่ะ”
โจวจั่นอัน “จับผิดก็ไม่เป็นไร ตอนจับจะเงียบกริบไม่มีใครรู้ พอยืนยันแน่ชัดแล้วค่อยเปิดเผยตัว ก็ไม่กระทบแผนต่อไปของเขา”
ซางอวี่ มืออาชีพทำงานนี่รอบคอบดีจริง
“งั้น ศพเอากลับไปชันสูตรข้างล่างได้ไหม” ซางอวี่ถาม
โจวจั่นอัน จุดสนใจของพี่สะใภ้อยู่ที่ศพตลอดเลย
“ลองดูได้ก่อนนะ” โจวจั่นอันบอก เขาอยากรู้จังว่าซางอวี่ไม่กลัวเลยสักนิดจริงหรือเปล่า
ซางอวี่เดินเข้าไปใกล้ทันที “พวกเธอสองคนใครตรวจวิทยุสื่อสาร หรือตรวจด้วยกัน”
“ผมตรวจวิทยุสื่อสารเอง” หลี่เหว่ยลี่บอก เรื่องนี้เขาถนัด
ซางอวี่ยื่นไฟฉายของตัวเองให้โจวจั่นอัน “จั่นอัน ช่วยถือไฟฉายให้ทีนะ”
“ได้”
หลี่เหว่ยลี่ตรวจวิทยุสื่อสารอยู่ข้าง ๆ
โจวจั่นอันถือไฟฉายให้ซางอวี่ เห็นซางอวี่คลี่ผ้าห่อศพออกอย่างคล่องแคล่ว
ภาพที่เห็นคือใบหน้าสีดำปนเขียว
“สาเหตุการตายคือถูกพิษ” ซางอวี่บอก “ชัดเกินไปแล้ว”
ไม่มีความภูมิใจอะไรเลย
ซางอวี่ตรวจต่อไป “ด้านหลังศีรษะมีรอยถูกกระแทก หนึ่งแห่ง สองแห่ง สามแห่ง สี่แห่ง... ล้วนเป็นบาดแผลก่อนตาย”
“นี่กลัวฆ่าไม่ตาย เลยซ้ำด้วยวิธีโหด ๆ ทั้งนั้น”
ซางอวี่ตรวจต่อไป
“ผู้เสียชีวิต เพศหญิง อายุประมาณสามสิบปี ช่วงมีชีวิตทำงานเอกสารหรืองานนั่งโต๊ะ ไม่เคยทำงานไร่นา ร่างกายสมบูรณ์ดี”