ซางอวี่กลับไปนอนพักที่ห้องที่พวกเขาจัดเตรียมไว้ให้ช่วงหนึ่ง
ไป๋ซงและหลินเผิงบอกข่าวการตั้งครรภ์ของซางอวี่ให้หลิวอ้ายหัวทราบแล้ว ทำให้หลิวอ้ายหัวทั้งรู้สึกผิดและเสียใจอย่างหนัก เพราะพวกเขาต้องการให้ซางอวี่รักษาสวี่ไป๋ซวี่
แต่ซางอวี่ตอนนี้ท้องแก่ ยังเดินทางไกลมาเพื่อรักษาสวี่ไป๋ซวี่ พวกเขาจึงเป็นหนี้บุญคุณหมอซางมหาศาล
หลิวอ้ายหัวจึงยื่นเรื่องขึ้นไปขอเบี้ยเลี้ยงชดเชยให้ซางอวี่โดยเฉพาะ โดยจะเบิกจากงบวิจัย
พอซางอวี่รู้เข้า เกือบจะกระโดดขึ้นมาตบหน้าหลิวอ้ายหัวเสียแล้ว งบวิจัยยังขาดมืออยู่เลย จะหยอดเงินให้เธอทำไม
ซางอวี่ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด “ไม่ต้องทำพวกนี้หรอก ไร้สาระเต็มประดา พวกคุณขาดเงินขนาดไหนฉันจะไม่รู้ได้ไง ยิ่งไปกว่านั้น รวมตัวกันทั้งหมดแบบนี้ก็ยังไม่แน่ว่าจะรวยเท่าฉันด้วยซ้ำ”
ทุกคน: ยุคนี้เขาไม่อวดรวยกันนะ
ระหว่างที่ซางอวี่ดูแลฟื้นฟูร่างกายให้สวี่ไป๋ซวี่ เธอก็ให้หลิวอ้ายหัวเรียกบรรดาบุคคลสำคัญในวงการวิจัยออกมาให้หมด
แล้วตรวจสุขภาพให้พวกเขาเป็นรุ่นเป็นคราว พร้อมจัดแผนดูแลร่างกายที่เหมาะสมให้แต่ละคน
“อย่ารอให้คนล้มก่อนค่อยนึกถึงการรักษา ต้องดูแลตัวเองในชีวิตประจำวันด้วย
ลับดาบไม่เสียเวลาตัดฟืน ร่างกายคือทุนของการปฏิวัติ“
“รับทราบครับ หมอซาง” หลิวอ้ายหัวแทบไม่คิดว่าซางอวี่จะยอมรักษาให้ทุกคนอีกด้วย
“หมอซางก็ต้องดูแลร่างกายด้วยนะครับ ตอนนี้คุณคือสองคน”
ซางอวี่พยักหน้า “รู้แล้ว วางใจ ฉันมีความพอดี ช่วงเช้ารักษา ช่วงบ่ายฉันพัก”