เฉินเสี่ยวเสี่ยวมองหลินไป๋ที่ยืนอยู่ตรงหน้า ซึ่งดูยังไงก็ไม่มีทางถูกใส่ความได้ เธอเหลือบมองบิดาของตน แล้วจู่ ๆ ก็หลับตาปี๋ ล้มไปข้างหลังทันที
ซางอวี่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติในชั่วพริบตา เข็มเงินในมือพุ่งปักลงไปอย่างรวดเร็ว
เฉินเสี่ยวเสี่ยวถูกบังคับให้ลืมตาขึ้นอีกครั้ง…
เฉินเสี่ยวเสี่ยวช่างเกลียดซางอวี่นี่นัก!
ภารกิจของเธอล้มเหลว ควรต้องฆ่าตัวตายเพื่อชดใช้ความผิด ยาพิษก็กัดแตกแล้ว บอกว่าโดนเลือดเป็นตายในพริบตา สัมผัสปุ๊บตายปั๊บ
กลับถูกผู้หญิงคนนี้ช่วยจนฟื้นขึ้นมาได้!
แถมไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นทำอะไร เธอถึงได้ขยับไม่ได้ พูดไม่ออก!
ให้ตายสิ!
“ตำรวจจาง เธอจะฆ่าตัวตายหนีความผิด ยาพิษซ่อนอยู่ในฟัน” ซางอวี่กล่าว
ขณะที่เธอพูด บิดาของเฉินที่เมื่อครู่ยังมีสีหน้าโกรธแค้นระคนเศร้าโศก ก็สะบัดแขนเสื้อ มีดสั้นหล่นใส่มือ ก่อนพุ่งเข้าใส่หลินไป๋
หลินไป๋: นี่มันก็จะเอาชีวิตเขาจริง ๆ น่ะสิ
ท่านตำรวจหลี่โต้กลับอย่างรวดเร็ว รีบดึงหลินไป๋หลบไปด้านข้างทันที บิดาของเฉินแทงพลาด พลิกมือกลับมาแทงอีก
หลินไป๋: คราวนี้ ต้องเอาถึงตาย!
เขายังตั้งหลักไม่ทันก็ถูกท่านตำรวจหลี่ผลักไปทางซางอวี่ ด้านหลังซางอวี่ไม่มีอะไรเลย
จางผู้เฒ่ารีบเข้าไปช่วยทันที
ในสถานีตำรวจจะปล่อยให้พวกมันทำร้ายคนได้ยังไง!
“เร็วเข้า มาจับนักโทษหนีคดี!” จางผู้เฒ่าตะโกนลั่น ทันใดนั้นก็มีตำรวจหลายสิบนายวิ่งมาทางห้องเก็บศพ
มารดาของเฉินก็เข้าร่วมต่อสู้อย่างรวดเร็ว เธอบุกเข้ามาทางที่ซางอวี่กับพวกอยู่