ทุกคนช่วยกันยกสัมภาระของเสิ่นจื้อหนานกับซางอวี่เข้าไปในห้อง
ซางอวี่เห็นว่าบ้านถูกจัดเก็บจนสะอาดเอี่ยม ยังคงเป็นบ้านสองห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก มีแค่พวกเขาสองคนอยู่
เจียงหว่านเยวี่ยจัดห้องอีกห้องให้เป็นห้องหนังสือสำหรับพวกเขา
แต่ตรงอีกฝั่งของห้องหนังสือก็ยังวางเตียงเล็กไว้เตียงหนึ่ง
หากมีแขกมา หรือรอจนพวกเขามีลูกแล้วให้มาพักในห้องนี้ก็สะดวกดี
ในห้องหนังสือมีโต๊ะหนึ่งตัวกับเก้าอี้สองตัว โต๊ะตัวใหญ่พอให้ทั้งคู่นั่งเขียนหนังสือด้วยกันได้
นอกจากนี้ยังให้คนทำชั้นหนังสือมาตั้งชิดผนังด้านในด้วย
เตียงในห้องนอนของทั้งคู่ปูไว้อย่างเรียบร้อย ผ้าห่มดูนุ่มนิ่ม น่าจะเพิ่งเอาไปตากแดดมา
ซางอวี่แวะไปดูในครัวด้วย ของที่ควรมีก็มีครบ
มีเตาหนึ่งเตา แล้วยังมีเตาดินเล็ก ๆ อีกสองเตา ด้านบนวางหม้อดินเผาไว้สองใบ
เจียงหว่านเยวี่ยรู้ว่าซางอวี่ชอบตุ๋นน้ำแกง จึงฝากคนช่วยซื้อมาให้เป็นพิเศษ หม้อดินเผาทั้งสองใบก็เป็นของใหม่
ซางอวี่เอ่ยขอบคุณเจียงหว่านเยวี่ยเบา ๆ “แม่ ลำบากแม่แล้วค่ะ”
“แม่อยู่บ้านก็ไม่มีอะไรทำ จัดเก็บให้เรียบร้อยไปด้วยเลย” เจียงหว่านเยวี่ยจับมือซางอวี่ไว้
“แม่กับพ่ออยู่ไม่ไกลจากที่นี่ เดี๋ยวพาไปทำความรู้จักบ้านก่อน แล้วพวกเธอสองคนค่อยกลับมาจัดของ จากนั้นก็พักผ่อน”
ซางอวี่รับคำ แล้วเดินตามเจียงหว่านเยวี่ยกับเสิ่นหวยไปยังเรือนของพวกเขาพร้อมกับเสิ่นจื้อหนาน
ผังเรือนนี้แทบไม่ต่างจากเรือนเล็กของพวกเขา
เพราะกำแพงลานเตี้ยเกินไป เสิ่นเหอผิงจึงนั่งอยู่บนรถเข็นเป็นส่วนใหญ่ โดยมีเจียงหว่านเยวี่ยเป็นคนเข็น