การผ่าตัดใช้เวลาทั้งหมดสิบสองชั่วโมง
ชั่วขณะที่ไฟในห้องผ่าตัดดับลง ทุกคนที่ยืนอยู่หน้าประตูก็พากันกลั้นหายใจ
ซางอวี่ผลักประตูห้องผ่าตัดออกมา
ใบหน้าของเธอซีดลงเล็กน้อย สายตาหยุดอยู่บนใบหน้าของเยชิงหลานกับแม่หลิว ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “การผ่าตัดสำเร็จด้วยดีค่ะ
เสี่ยวอวี่รอดแล้ว หัวใจของเสี่ยวหลิวก็ยังเต้นต่อไปได้ค่ะ”
เยชิงหลานควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ร้องไห้โฮออกมา แม่ของเสี่ยวหลิวกอดไหล่เธอไว้แน่น
“รอดชีวิตก็ดีแล้ว รอดชีวิตก็ดีแล้ว”
หลังจากเสียงสะอื้นที่อัดอั้นอยู่หน้าห้องผ่าตัดดังขึ้นเพียงชั่วครู่ เสียงปรบมือกึกก้องก็พลันปะทุขึ้น
ทุกคนต่างจับจ้องใบหน้าของซางอวี่ด้วยแววตาเป็นประกาย
เธอทั้งอายุน้อยและงดงามเกินไป ยากที่ใครจะเชื่อมโยงเธอเข้ากับหมอระดับแนวหน้าได้ตั้งแต่แรกเห็น
แต่หมอหญิงคนนี้ก็ได้ลบล้างความเข้าใจเดิมของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง—การผ่าตัดปลูกถ่ายหัวใจสำเร็จแล้ว
นักข่าวจากหนังสือพิมพ์รายวันเมืองจังหวัดก็รออยู่หน้าห้องผ่าตัดเช่นกัน เธอใช้กล้องบันทึกช่วงเวลาอันน่าตื่นเต้นนี้ไว้
ซางอวี่กำชับเยชิงหลานสั้น ๆ ถึงข้อควรระวังหลังการผ่าตัด จากนั้นก็เตรียมกลับไปพักสักครู่ที่ห้องทำงานของตัวเอง
คืนนี้เธอต้องพักอยู่ที่โรงพยาบาล เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปฏิกิริยาต่อต้านหลังผ่าตัด
ขณะที่เธอกำลังเดินไปยังห้องทำงาน นักข่าวก็เดินตามเข้ามา “สวัสดีค่ะหมอซาง ดิฉันชื่อชวี่เยว่เหมย เป็นนักข่าวจากหนังสือพิมพ์รายวันเมืองจังหวัดค่ะ