เดิมทีซางอวี่คิดว่า ชายคนนั้นฝังของเสร็จแล้ว น่าจะกลับไปแล้วเสียอีก...
แต่ผลคือ ชายคนนั้นกลับมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง ยืนยันว่าไม่มีใคร แล้วเริ่มขุดหลุมอีก
ซางอวี่: ต้องมีของต้องซ่อนอีกสักเท่าไหร่กันนะ?
ชายคนนั้นขุดหลุมทีละครั้ง ๆ ไปพลางก็ไม่ลืมมองไปรอบ ๆ พอแน่ใจว่านอกจากเสียงลมพัดซ่า ๆ ก็ไม่มีอะไรอีกแล้ว จึงขุดต่อ
เขาก็ขุดไปเรื่อย ๆ ขุดไปเรื่อย ๆ ไม่หยุดเลย
ซางอวี่ขมวดคิ้ว ทำไมรู้สึกเหมือนมีอะไรไม่ชอบมาพากลเลย
มองดูรูปทรงหลุมนั่น ทำไมคล้าย ๆ ว่าจะ... ฝังคน
ซางอวี่กะพริบตาปริบ ๆ ไม่จริงใช่ไหม เธอเป็นพลเมืองดีแต่กลับมาเจอการฝังศพ?
ไม่น่าหรอก ตรงนี้มีแค่เขาคนเดียว...
ความคิดเพิ่งแวบขึ้นมา ชายคนนั้นก็หันหลังเดินไปที่พุ่มไม้ไม่ไกล เอื้อมมือลากบางอย่างออกมา เป็นคนคนหนึ่ง หรือให้ถูกต้องก็คือ ศพหนึ่ง
ซางอวี่: โอ้โห คิดอะไรก็ได้อย่างนั้น
ชายคนนั้นโยนศพลงในหลุม แล้วยืดตัวตรง บิดเอวคลายเส้น ก่อนจะเดินไปที่พุ่มไม้นั้นอีกครั้ง ลากถุงผ้าออกมาใบหนึ่ง
ซางอวี่มองถุงผ้านั้นด้วยความสงสัย กำลังนึกว่ามันคืออะไร จู่ ๆ ปากถุงที่ปิดไม่สนิทก็หลุดออก ของข้างในร่วงออกมา...
ซางอวี่เพ่งดูใกล้ ๆ ของนั่นดูเหมือนวิทยุสื่อสาร!
ชายคนนั้นรวบถุงผ้าให้หุบเข้า โยนไว้ข้างศพ แล้วกลบดินต่อไป
ซางอวี่: เป็นสายลับ? หรือฆ่าสายลับ?
คนคนนี้เป็นคนดีหรือคนเลว?