เจียงหว่านเยวี่ยมองซางอวี่ ลังเลอยู่เล็กน้อย แต่สุดท้ายก็พยักหน้า เธอหยิบสมุดโทรศัพท์ออกมา เปิดเบอร์ของพวกเขาให้ซางอวี่ดู
“แม่ ไปดูพ่อหน่อยนะ หนูโทรศัพท์เอง” ซางอวี่หาเรื่องให้เจียงหว่านเยวี่ยออกไป
การจะให้พวกเขาลางานไม่ใช่เรื่องยาก
ซางอวี่โทรไปหาเสิ่นเจี้ยนจวิน พี่ชายของเสิ่นเหอผิงเป็นคนแรก
ตอนนี้เสิ่นเจี้ยนจวินเป็นผู้บังคับกองพล ตำแหน่งสูง ความสามารถโดดเด่น เป็นนักปฏิวัติรุ่นเก่าที่ทำคุณงามความดีมามาก
เจ้าหน้าที่รับสายเป็นคนรับ ซางอวี่เอ่ยแนะนำตัว “สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นหลานสะใภ้ของผู้บังคับกองพลเสิ่นเจี้ยนจวิน
ที่บ้านมีเรื่องเล็กน้อย จำเป็นต้องขอสายผู้บังคับกองพลเสิ่นค่ะ”
เจ้าหน้าที่รับสายตอบรับทันที แล้วไปแจ้งเสิ่นเจี้ยนจวิน
ที่บ้านเสิ่นเจี้ยนจวินก็มีโทรศัพท์ ปกติเสิ่นเหอผิงกับคนอื่น ๆ ติดต่อกันจะเลี่ยงช่วงเวลาทำงาน โทรไปที่บ้านเสมอ
แต่คราวนี้กลับโทรเข้าไปในกองทหาร แถมคนที่โทรยังบอกว่าเป็นหลานสะใภ้ของตัวเอง?
หลานสะใภ้ของน้องชายโทรมาหาตัวเอง?
เสิ่นเจี้ยนจวินรู้สึกผิดสังเกตทันที จึงรีบให้คนโอนสายเข้ามา
“สวัสดี ผมเสิ่นเจี้ยนจวิน”
“ท่านอาใหญ่สวัสดีค่ะ หนูชื่อซางอวี่ เป็นภรรยาใหม่ของเสิ่นจื้อหนานค่ะ”
เสิ่นเจี้ยนจวินขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาจำได้ว่าคู่หมั้นของเสิ่นจื้อหนานน่าจะชื่อซางเฉียวไม่ใช่หรือ?
“สวัสดี ซางอวี่ ที่บ้านมีเรื่องอะไรหรือ?” เสิ่นเจี้ยนจวินถามด้วยความสงสัย เบอร์โทรศัพท์นี้ไม่ใช่ใครก็ได้จะรู้