ตอนที่โจวจั่นอันกับซางอวี่เดินเข้ามา ทหารพวกนั้นก็ไม่ได้เล็งปืนใส่ทันที
โจวจั่นอันสวมชุดทหารของประเทศเมืองสวย ส่วนซางอวี่แอบซ่อนอยู่ข้างหลังเขา
เหล่าทหารคิดว่าโจวจั่นอันมารับช่วยเหลือ
“เฮ้ย เร็ว เราต้องการหมด” ซางอวี่พูดเป็นภาษาของประเทศเมืองสวย
ซางอวี่พูดภาษาประเทศเมืองสวยว่า “ฉันคือหมอลีซาชาวเชื้อสายหวา ทหารคนนี้คือคนที่มาส่งฉันมาช่วยเหลือ ส่วนหมอกับพยาบาลคนอื่น ๆ กำลังตามมา
ระเบิดเมื่อกี้ทำให้หมอของพวกเราบาดเจ็บกันหลายคน“
ซางอวี่เดินไปยืนข้างหน้าโจวจั่นอัน ป้ายชื่อยังห้อยอยู่ เขียนว่าหมอลีซา พร้อมกำกับว่าเชื้อสายหวาไว้ชัดเจน
“เร็ว เร็วมาดูสิ”
ซางอวี่ก้าวเข้าไปจนไปถึงรถที่ถูกระเบิดพลิกคว่ำเมื่อครู่
ตรงนั้นมีนายทหารวัยกลางคนหนึ่งพิงอยู่
นายทหารเห็นซางอวี่ก็รีบพูดทันที “ฉันต้องพบพลโทเดวิด”
“ขออภัยด้วย พลโทเดวิดเพิ่งหัวใจวาย…เสียชีวิตไปแล้ว” ซางอวี่กล่าว
“อะไรนะ!” นายทหารร้องออกมาด้วยความตกใจ “พังแล้ว ล่าถอย เร็ว พวกเราต้องหาทางออกจากที่นี่ให้ได้”
เสียงของนายทหารดึงความสนใจของทหารใกล้ ๆ ได้ทันที
“ท่านผู้บังคับบัญชา…”
โจวจั่นอันรีบเหนี่ยวไกยิงกระหน่ำ ความสนใจของทหารกลุ่มนี้ไปอยู่ที่ผู้บังคับบัญชาทั้งหมด โจวจั่นอันเท่ากับได้เปรียบจากการลอบโจมตีจากด้านหลัง
อัตราความสำเร็จสูงมาก
ฝ่ายซางอวี่บิดคอนายทหารอย่างไม่ลังเล แล้วกลิ้งไปอีกฟากของรถ แล้วเริ่มยิง
คนของพวกเขาขับรถมาถึงเร็วมาก
ด้านนอก เสิ่นจื้อหนานกับพวกก็เริ่มเข้าโจมตีแล้วเช่นกัน