“อยู่ในมิติพกพา ฉันเรียนรู้ความรู้ได้ทุกแขนง อะไรที่ฉันไม่รู้ มิติจะสอนให้เอง
มิติพกพาสามารถซ่อนตัวฉันทั้งคนเอาไว้ได้
ตอนปฏิบัติภารกิจ ฉันจึงมั่นใจได้ว่าตัวเองจะปลอดภัย
รวมถึงตอนอยู่ที่ฐานทัพในประเทศเมืองสวยด้วย ฉันก็อาศัยมิติพกพาช่วยอำพราง ถึงได้ประสานงานกับพวกคุณสำเร็จ”
“ไม่น่าแปลกใจเลย ไม่น่าแปลกใจที่เธอซ่อนตำแหน่งตัวเองได้ดีขนาดนั้น” เสิ่นจื้อหนานกล่าวด้วยความซาบซึ้งใจ
เรื่องที่เคยคิดไม่ออกมาก่อน ตอนนี้ทั้งหมดก็คลี่คลายจนหมดสิ้น
“งั้นเธอหายไปให้ฉันดูหน่อยได้ไหม”
ซางอวี่พยักหน้า แล้วก็ร่างหายเข้าไปในมิติพกพา
เสิ่นจื้อหนานลุกขึ้นทันที เมียเขาทั้งคนโตขนาดนั้น หายวับไปตรงหน้าจริง ๆ
“อาอวี๋!”
ซางอวี่เด้งออกมาจากมิติอีกครั้ง เสิ่นจื้อหนานสะบัดดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก
“ครั้งหน้าไม่ดูแล้ว เธอหายวับไปตรงหน้าแบบนี้มันน่ากลัวเกินไป”
ซางอวี่หัวเราะคิกเบา ๆ ที่ถูกเสิ่นจื้อหนานแกล้งเล่น “ก็ไม่ใช่ที่คุณขอดูเองเหรอ”
“เสียใจแล้วหรือ”
ซางอวี่เท้าเบา ๆ เข้าที่อกเขาหนึ่งครั้ง
“ที่แท้ฉันอยากพาคุณเข้าไปในมิติพกพาด้วยกัน แต่ก่อนหน้านี้ก็พาไม่สำเร็จสักที
เพราะงั้นฉันเลยไม่กล้าบอกความลับนี้กับคุณ
ฉันกลัวว่าถ้าบอกความลับนี้ไป ฉันจะหายไปพร้อมกับมิติพกพา หรือเกิดเรื่องอื่นขึ้นอีก
ฉันไม่อยากแยกจากคุณ……
วันนี้ตอนที่ฉันยุ่งอยู่กับผลิตยาในมิติ ฉันคิดขึ้นได้ว่า ถ้าฉันมีถุงเทวดาที่ใส่ของของคุณได้เพิ่มขึ้น พาไปที่แนวหน้าได้
อย่างนั้นความปลอดภัยของคุณก็มั่นใจขึ้น และฉันก็ไม่ต้องกังวลมากขนาดนั้น