“แน่นอนว่าต้องจับตัวคนให้ได้ เดี๋ยวนี้แหละไปค้นที่สถานีรถไฟทันที สองคนนั้นไม่ได้ขับรถมา หนทางเดียวที่จะหนีได้ก็คือรถไฟ” ชายหนุ่มพูดเสียงหนักแน่น
“รับทราบ เดี๋ยวจัดคนออกตรวจตราในรถไฟเดี๋ยวนี้” หญิงสาวรับคำ
“ระวังหน่อย อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่โต อย่าให้พวกเขาจับได้ว่ามีของกลางอีก” ชายหนุ่มเตือน
“รับทราบ ฉันเข้าใจแล้ว” หญิงสาวรับคำแล้วหันหลังเดินออกไป
ชายหนุ่มเดินวนอยู่ในห้องอีกรอบ พิสูจน์แล้วว่าไม่พบร่องรอยใด ๆ ที่สองคนนั้นทิ้งไว้ จึงสบถโกรธ ๆ ออกมาหนึ่งคำ
“โง่เขลา! ทั้งสองคน ยังมีหญิงท้องอีกคน มันทำได้ยังไงกันที่จากไปอย่างเงียบกริบแบบนี้?
แถมรอบ ๆ เกสต์เฮาส์ก็วางคนเฝ้าไว้หมดแล้วนี่
ก็กลัวแต่ว่าสองคนนั้นจะรู้ทันแล้วหนีไปก่อน พอพบว่าพวกมันจะหนีก็จะลงมือทันที
ผลลัพธ์คือยังไงก็ให้หนีไปได้อีก!”
ชายหนุ่มไม่มีทางเลือก จึงถอนหายใจยาวเฮือกใหญ่แล้วหันหลังเดินออกไป
หลังจากเขาไปแล้ว ซางอวี่และเสิ่นจื้อหนานถึงออกจากมิติพกพามา
“ดูท่าทางคงเป็นพวกเดียวกับคนที่อยากให้ฉันผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ
ผู้ชายคนนั้นมีแค่โรคหัวใจ แต่ยังไม่ได้หนักหนาถึงขั้นไม่ผ่าตัดก็ต้องตาย
กลัวตาย อยากอยู่ต่อไปอีกสักระยะ ถึงได้ให้คนมาเฝ้ามองฉัน เพื่อจะได้เอาหัวใจที่อ่อนเยาว์และแข็งแรงของฉันไปแทน
หัวใจของคนเราช่างเป็นสิ่งที่น่ากลัวจริง ๆ” ซางอวี่เอ่ยด้วยความอัดอั้น
“ใครล่ะที่ไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างดี โดยเฉพาะคนที่มีอำนาจมีบารมี เขาใช้เส้นสายและสถานะหาสิ่งใดก็ได้ง่าย ๆ