ซางอวี่คว้าตัวเยชิงหลานที่กำลังคิดจะฆ่าตัวตายไว้ แล้วเอ่ยเสียงเข้มว่า “ชิงหลาน ใจเย็น ๆ ก่อน!”
เยชิงหลานสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงตวาดของซางอวี่ จากนั้นสมองที่ราวกับจมอยู่ในหมอกก็พลันแจ่มชัดขึ้น น้ำตาไหลพรากไม่ขาดสาย
“ฉันยอมตายแทนเสี่ยวอวี่...”
“อย่างน้อยก็ต้องตรวจให้แน่ใจก่อนว่าหมู่เลือดของคุณเข้ากับเสี่ยวอวี่หรือเปล่า
อีกอย่าง ถ้าผ่าตัดสำเร็จแล้วเสี่ยวอวี่รอดล่ะ ใครจะดูแลเธอ? หลังผ่าตัดหัวใจแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยไปหมด
นอกจากคุณแล้ว ใครจะดูแลเธอได้ละเอียดรอบคอบขนาดนั้น”
“แต่...แต่ถ้าไม่ใช่ฉัน แล้วใครจะให้หัวใจกับเธอได้” เยชิงหลานพูดทั้งน้ำตา
พี่สะใภ้กับป้าหลายคนที่ช่วยเยชิงหลานกับลูกสาวจับเฉินเสี่ยวชิงอยู่ในลานบ้าน ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้างกับคำพูดเรื่อง ‘การเปลี่ยนหัวใจ’ ของซางอวี่
นั่นมันหัวใจเชียวนะ
เปลี่ยนหัวใจกันแบบนี้ได้ด้วยหรือ?
ถ้าเปลี่ยนหัวใจแล้ว ยังจะเป็นคนเดิมอยู่ไหม?
เปลี่ยนหัวใจ...นั่นหมายถึงเอาหัวใจของคนตายมาเปลี่ยนให้เสี่ยวอวี่หรือ?
ความคิดในใจของทุกคนสับสนปั่นป่วนไปหมด
พี่สะใภ้คนหนึ่งเอ่ยถามอย่างลังเลว่า “เอ่อ...ชิงหลาน ไม่ลองไปโรงพยาบาลดูก่อนหรือ ถ้ามี...มีคนที่เหมาะสม...”
พี่สะใภ้พูดต่อไม่ออก—
ถ้าบังเอิญมีคนเสียชีวิตทั้งที่รักษาไม่ทัน บางทีหัวใจของคนนั้นอาจใช้กับเสี่ยวอวี่ได้
แม้พวกเธอจะไม่เข้าใจว่าการปลูกถ่ายหัวใจทำกันอย่างไร