หมอสองคนพูดจบก็มองหน้ากัน แล้วเดินออกไปพร้อมกัน
ตอนออกไปพวกเขาแม้แต่จะปิดประตูห้องก็ไม่ได้ปิด
ซางอวี่ลืมตีนขึ้นทันทีที่พวกเขาออกไป แล้วรีบป้อนยาหนึ่งเม็ดให้ตัวเอง
ถ้าไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน คราวนี้คงถูกพวกเขาจัดการจนหมดสภาพจริง ๆ
ซางอวี่กินยาอีกสองเม็ดเพิ่ม ยาที่จะทำให้ร่างกายกลับมาเต็มร้อยชั่วคราว แต่พอฤทธิ์ยาหมด ความเจ็บปวดของร่างกายจะรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
ซึ่งก็ยิ่งเข้ากับสภาพตอนนี้ของเธอ
ซางอวี่รอจนฤทธิ์ยาออกฤทธิ์ แล้วลุกขึ้น เดินเล็ดลอดไปที่ประตูอย่างเงียบ ๆ
คืนนี้คงไม่มีการประหารใคร มันเป็นแค่การทดสอบของเมสันเท่านั้น
และครั้งนี้เธอมีพยานเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องใดเลย หวังว่าหลังจากนี้เมสันจะไม่สงสัยเธออีก
ซางอวี่มองออกไปอย่างระมัดระวัง ทหารที่ลาดตระเวนอยู่ในทางเดินตาสองข้างเต็มไปด้วยความเฝ้าระวัง
ถ้าเธอเดินออกไปตอนนี้จะถูกยิงจนโปร่งเหมือนแป้งรังผึ้งแน่นอน
ซางอวี่คิดไปคิดมา ก็เข้าไปในมิติพกพาเปลี่ยนชุดเสียก่อน แล้วเดินเงียบ ๆ ไปที่หน้าต่าง
พอแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ ก็โยนระเบิดมือสองลูกไปทางซ้ายเฉียงอย่างรวดเร็ว
เสียงระเบิดดึงดูดความสนใจของทหารลาดตระเวน ทุกคนรีบเคลื่อนไหวทันที
ซางอวี่ฉวยโอกาสวิ่งไปฝั่งตรงข้ามแล้วโยนระเบิดมืออีกสองลูก
จากนั้นหยิบปืนกลออกมา ก่อนที่ทหารลาดตระเวนจะทันตั้งตัว ก็เปิดฉากยิงรัวอย่างรวดเร็ว
โจวจั่นอันกับพวกได้ยินเสียงก็ต่างหยิบอาวุธขึ้นมา เงี่ยนหูฟังความเคลื่อนไหวข้างนอกอย่างเฝ้าระวัง
ทหารในค่ายเชลยศึกของประเทศเมืองสวยถูกซางอวี่กำจัดจนหมดสิ้น เธอรีบพุ่งตรงไปยังที่ที่คุมขังโจวจั่นอันกับพวก