“อานเจียง ไม่ต้องพูดแล้ว ปัญหาที่แกพูดมา ฉันคิดถึงมันหมดแล้ว
ถ้าแกยังมีชีวิตอยู่ ขอให้แกคอยดูต่อไปว่าประเทศของพวกเราที่ก้าวเดินไปตามเส้นทางของตัวเอง จะเป็นยุคทองที่รุ่งเรืองเพียงใด
ฉันเชื่อว่าวันนั้นจะมาถึง”
ชุยอานเจียงมองเสิ่นจื้อหนาน ครั้งแรกที่รู้สึกว่าเพื่อนร่วมท้องถิ่นที่โตมาด้วยกันเป็นเด็กช่างฝันเหลือเกิน
เขาไม่อยากพูดกับเสิ่นจื้อหนานอีกสักคำ จึงไม่พูดอะไรเลย เดินตามทหารที่คุมตัวเขาออกไป
เสิ่นจื้อหนานมองแผ่นหลังของชุยอานเจียง รู้ว่าตัวเองเปลี่ยนความคิดเขาไม่ได้ เหมือนอีกฝ่ายเปลี่ยนความคิดเขาไม่ได้เช่นกัน
ชุยอานเจียงจะถูกสอบสวนอย่างเข้มงวด ความสัมพันธ์ระหว่างเสิ่นจื้อหนานกับชุยอานเจียงใกล้ชิดเกินไป ตอนสอบสวนเสิ่นจื้อหนานจึงขอถอยตัวเอง
หลายวันต่อมาเป็นงานปิดท้าย
สายของท่านเหอถูกถอนรานถอนโคนเกือบหมดแล้ว ที่เหลือก็เป็นแค่ตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีบทบาทตัดสินอะไรได้
คนในตำแหน่งสำคัญถูกขจัดออกหมดแล้ว
เสิ่นจื้อหนานรู้ว่าคู่ต่อสู้ที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขาถูกควบคุมตัวแล้ว
ส่วนสายลับศัตรูที่เหลืออื่น ๆ ช่วงนี้มีคนพากันแทรกซึมเข้าประเทศหวาเป็นจำนวนมาก
ทุกคนอยากขวางไม่ให้มังกรยักษ์อย่างประเทศหวาพ้นผืนน้ำขึ้นสู่ฟ้า
แต่ตราบใดที่พวกเขายังอยู่ ก็จะตั้งใจปกป้องประเทศของตัวเองให้สุดชีวิต
เสิ่นจื้อหนานยุ่งต่ออีกกว่าหนึ่งเดือน
หลังผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน เมื่อทุกอย่างจบสิ้นแล้ว ผู้นำใหญ่จึงนัดพบกับเสิ่นจื้อหนานอย่างลับ ๆ อีกครั้ง
เสิ่นจื้อหนานรายงานผลงานช่วงเวลาที่ผ่านมาขึ้นตามลำดับชั้น ผู้นำใหญ่แสดงความพึงพอใจและให้การยกย่อง