รัตติกาลมืดมิด
ซางอวี่พบว่าคืนนี้เสิ่นจื้อหนานออกแรงมากเป็นพิเศษ จนเอวกับขาของเธอปวดเมื่อยไปหมด
ผู้ชายคนนี้เหมือนถูกกระตุ้นอะไรบางอย่างเข้าอย่างจัง
ก่อนจะหลับ ซางอวี่คิดว่า หรือเป็นเพราะเธอบอกเขาว่ามีความลับซ่อนอยู่ เลยทำให้เสิ่นจื้อหนานรู้สึกไม่มั่นคง?
จากนั้นซางอวี่ก็ผล็อยหลับไป เพราะเหนื่อยเกินไปจริง ๆ
เสิ่นจื้อหนานมองภรรยาที่หลับสนิท ก่อนหน้านี้ในใจลึก ๆ ของเขามีบางอย่างที่รู้สึกไม่มั่นคงอยู่เสมอ
แม้จะรู้ว่าไม่ควรซักไซ้เรื่องความลับที่ซางอวี่ปิดบังไว้ หากเล่าให้เขาฟังได้ ซางอวี่ก็คงบอกเขาแน่
แต่ความลับนั้นคืออะไรกันแน่ ถึงกับบอกเขาไม่ได้ด้วย?
เสิ่นจื้อหนานไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงคิดวนอยู่กับเรื่องนี้
หลังจากทั้งสองคนดื่มด่ำกับค่ำคืนอันเร่าร้อน ก้อนความอึดอัดในใจของเสิ่นจื้อหนานก็ค่อย ๆ คลายลงอย่างเงียบงัน
เขาบอกตัวเองว่า ต่อให้ภรรยาไม่บอกว่าความลับนั้นคืออะไร แต่สุดท้ายเธอก็เป็นภรรยาของเขา
ไม่ว่าเมื่อไรก็เป็นเช่นนั้น
ต่อไปพวกเขายังจะมีลูกด้วยกันอีกคน ถึงตอนนั้นครอบครัวสามคนก็จะใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข แค่นี้ก็พอแล้ว
อีกอย่าง แนวคิดทางการเมืองของภรรยาก็ตรงกับเขาอย่างแน่นอน เธอช่วยเขาทำเรื่องต่าง ๆ มากมาย
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสหายร่วมรบ หรือวิธีจัดการเมื่อเจอปัญหา เธอก็ยืนอยู่ข้างเขาเสมอ
แค่นั้นก็พอแล้ว จะมัวคิดมากไปทำไม?
เสิ่นจื้อหนานยกมือตบตัวเองเบา ๆ แล้วกระชับอ้อมกอดขึ้นเล็กน้อย