ได้ยินเสียงในห้อง หลินไป๋กับซางอวี่ก็พุ่งเข้าไปพร้อมกัน
“แม่ แม่เป็นอะไรไป”
หลิวหลานตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
แม้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับแม่ของหยางเฉิงจะไม่ค่อยดีมาโดยตลอด แต่ช่วงที่ทั้งคู่ปรองดองกันชั่วครู่ก็คือตอนที่เธอคลอดหยางฟาน
หลังพบว่าหยางฟานมีอาการผิดปกติ แม่ผัวตระกูลหยางก็ยิ่งไม่พอใจหลิวหลานหนักกว่าเดิม
หลายครั้งหลายคราที่เรียกร้องให้เธอเลิกยุ่งกับหยางฟาน
อีกฝ่ายอยากพาหยางฟานกลับไปเลี้ยงที่ชนบท แล้วให้หยางเฉิงกับหลิวหลานมีลูกอีกคน
แต่หลิวหลานปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ เจอหน้ากันเมื่อไรก็ทะเลาะกันเมื่อนั้น
ครั้งนี้เพราะหยางฟานต้องนอนโรงพยาบาลนาน แม่ผัวตระกูลหยางยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหอยู่ที่บ้าน จึงบุกมาถึงโรงพยาบาล แล้วเกิดการโต้เถียงกันเมื่อครู่นี้
แต่ไม่ว่าอย่างไร อีกฝ่ายก็เป็นแม่ของหยางเฉิงและย่าของหยางฟาน หลิวหลานไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอ
ซางอวี่กับหลินไป๋ช่วยกันปฐมพยาบาล ไม่นานหญิงชราก็ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา
พอฟื้นแล้วหญิงชราก็ยังโมโหไม่หาย จ้องหลิวหลานเขม็ง
“หลิวหลาน คำพูดนี้แกเป็นคนพูดใช่ไหม? จะหย่าก็หย่า คืนนี้ฉันจะกลับไปให้ลูกชายฉันหย่ากับแก!”
พูดจบ หญิงชราก็ผลักซางอวี่ที่เพิ่งช่วยชีวิตเธอออกอย่างแรง ก่อนลุกขึ้นทำท่าจะเดินออกไป
ซางอวี่ขมวดคิ้ว สีหน้าของหลินไป๋ก็เย็นชาลง
เรื่องทะเลาะกับลูกสะใภ้ บ้านไหนก็มีเรื่องกลุ้มใจของตัวเองทั้งนั้น
หยางฟานรักษาตัวก็เสียเงินไปไม่น้อยจริง ๆ การนอนโรงพยาบาลยังต้องใช้เวลาและแรงกายแรงใจ เรื่องขัดแย้งในครอบครัวจะทะเลาะกันบ้างก็ไม่เป็นไร แต่ซางอวี่เพิ่งช่วยชีวิตเธอไว้นะ!