แปบเดียวก็ถึงวันก่อนชิ้นส่วนขีปนาวุธจะมาถึงฐานทัพ
ซางอวี่กับโจวจั่นอันติดต่อกันเรียบร้อยแล้ว
ฝั่งโรงอาหารมีคนเฝ้ายามกลางวันกลางคืน โจวจั่นอันกับหลี่เหลยสองคนแต่งตัวปลอมเป็นทหารที่มาเปลี่ยนเวร
ทหารยามสองนายที่กำลังยืนเฝ้าอยู่เห็นทั้งสองเข้ามาก็ทวงหาสัญญาณลับทันที
หลี่เหลยตอบกลับอย่างว่องไว สัญญาณลับของพวกเขาก็สืบมาล่วงหน้าเช่นกัน
เมื่อเห็นสัญญาณตรงกัน ทหารก็เตรียมเก็บงานกลับที่พัก
ทั้งสองเพิ่งก้าวออกไปหนึ่งก้าว โจวจั่นอันกับหลี่เหลยก็พุ่งเข้าปะทะทันที
พร้อมกันนั้นก็ใช้มือซ้ายขวาจับศีรษะและคางของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว แกร๊กหนึ่งครั้ง
ทหารทั้งสองยังไม่ทันจะมีเสียงใด ๆ หลุดออกมาก็ล้มลงแล้ว
โจวจั่นอันกับหลี่เหลยลากร่างทั้งสองไปซ่อนไว้ในเงามืด
ซางอวี่ได้รับสัญญาณจากโจวจั่นอันจึงรีบเดินย่อมเข้าไปในโรงอาหาร
เธอเดินตรงไปยังจุดวางน้ำ แล้วโรยผงยาที่เตรียมผสมไว้แต่แรกลงไปในน้ำ
ถังน้ำทุกใบถูกโรยครบ ต่อให้ใช้น้ำก็ต้องได้ผลแน่นอน
ซางอวี่นึกขึ้นได้ว่าอาหารฝรั่งไม่ค่อยมีอะไรที่ต้องเคี่ยวตุ๋นมาก นอกจากซุปข้น แต่ในฐานทัพทำซุปกันน้อยมาก
จึงโรยผงยาลงไปอีกรอบบนวัตถุดิบชนิดอื่น ๆ ด้วย
เสร็จเรียบร้อยแล้ว ซางอวี่ถอยตัวออกจากโรงอาหาร
โจวจั่นอันกับหลี่เหลยพยักหน้าให้เธอ แล้วยืนเฝ้าประตูต่อไป รอทหารเปลี่ยนเวรมาถึง
ศพสองศพในเงามืดถูกคนของพวกเขาลอบนำพาออกไปเรียบร้อยแล้ว
ซางอวี่รีบกลับมายังหอพักชั่วคราวของตัวเองในเขตการแพทย์